Wilhelmina

koorts

2012-01-31T18:23:00.000+01:00

Heb ik eindelijk een vakantie geboekt, dreigen ze met een elfstedentocht.
Toen ik 3 jaar geleden in Leeuwarden terecht kwam, hoopte ik daar al op, lijkt me zo leuk om mee te maken. Helemaal omdat de Wilhelmina aan de route ligt. Dan kan ik alle bedden vullen met slapers en om 4 uur s’nachts beginnen met het ontbijt.
Daarna koek en sopie verkopen aan dek en een hoempa orkest op de wal, Om 6uur s’morgens is de start. Om 10 uur gaan de laatsten van start en kun je zelf met de auto langs de route kijken. Eigenlijk hoop ik dat het niet doorgaat, lijkt me vreselijk terwijl ik in Egypte zit en de tocht der tochten voor het eerst in 15 jaar word geschaatst.
In 1995, zat ik op de zeevaartschool in Enkhuizen en konden we in de pauzes naar de TV kijken. We waren bijna niet meer in het klaslokaal te krijgen.
In 1997 zat ik om 5.30 al voor de TV en heb de hele dag genoten van de elfstedenkoorts. In 2012 komt de Wilhelmina op de TV en ben ik er niet ☹ Als tie doorgaat tenminste ☺

vakantie

2012-01-25T09:42:00.000+01:00

Voor het eerst in 3 jaar heb ik een vakantie geboekt. Ben er al zo’n 6 weken mee bezig, maar het is toch lastig om op internet een reis te zoeken. Eerst zocht ik ‘last minut’, maar kreeg een beetje het gevoel dat die term een wassen neus is, alleen een lokkertje.
Vervolgens zocht ik uit waar de accommodatie was, niet te ver van een dorpscentrum, geen patatboer op de hoek (jesses, moet ik niet aan denken, kun je net zo goed thuisblijven).
Dan moest ik aangeven dat ik in mijn eentje kwam, werd de prijs wat opgeschroefd en vervolgens geef je en datum op, waarop er of geen vlucht is, of het hotel niet beschikbaar was, geen idee wat. Daarna doe je een dag later, met het zelfde resultaat. Een enkele site gaf aan dat je een periode van vertrek kon invoeren maar het resultaat was het zelfde.
Begon sterk de indruk te krijgen dat ik als alleengaande niet gewenst was in de branche. Uiteindelijk besloten om eens te kijken bij de meer avontuurlijke specialisten, en nu ga ik voor een klein bedrag meer dan bij de grote touroperators 16 dagen naar Egypte, buiten de geijkte toeristenroutes om, grotendeels in de woestijn bij de bedoeïenen, slapen onder de sterren en zeilen in een feloeka.
Natuurlijk komen we ook bij de piramides, maar slapen doen we in een achteraf hotelletje. En ‘we’ zijn een groep individuelen onder leiding van een gids.
Over 2 weken ga ik en nu hoef me alleen nog maar druk te maken over een inentings prikje en hoe ik het voor elkaar krijg zo min mogelijk mee te zuilen. En natuurlijk al mijn zomerkleren uitzoeken, er liggen al tijden kleren in mijn kast die ik nog niet eens gedragen heb, inclusief een nieuwe bikini, of zou dat te veel bagage zijn?.

huiskamer

2012-01-23T23:18:00.000+01:00

Onze werkplaats heeft een soort balkon/balustrade, Roel had er altijd zijn buro staan en het was een lekker plekje om koffie te drinken. Alleen werd het er zo stoffig, alle zeilboeken, foto’s en koffiekopjes werden vies door de open verbinding met de werkplaats.
Deze week hebben we alles dichtgetimmerd met grote platen en zodat het niet te donker werd, heeft Roel er 5 ramen ingezet die hij opgeduikeld had van marktplaats.
Na 1 dag timmeren en een dagje verven is onze nieuwe huiskamer klaar.
Ik heb nog wat oude meubeltjes uit de opslag gehaald om de boel aan te kleden en om spulletjes in op te bergen. Van 1 kastje was de kleur nog steeds trendy maar wel beschadigd, dus dat werd vandaag weer verven. Het andere kastje had nog jaren 70 geel en word nu mooi rood geverfd.
Als alles klaar is heb ik weer een mooi plaatsje voor al mijn boeken die allang niet meer in het achteronder pasten en mooie lades voor mijn knutselspullen van alle hobby die ik mijn hele leven heb verzameld.
Ben benieuwd of ik tijd ga maken om er wat mee te doen ☺

bakfiets

2012-01-17T22:58:00.000+01:00

Eindelijk is mijn bakfiets klaar, ik had hem 2 maanden geleden al spiksplinternieuw gekocht. Een mooie zwarte, met plaats voor 3 kinderen, wat in mijn geval betekend; 1 hond en alle boodschappen.
De houten bak had 1 laagje fabrieksverf en dat vind ik een beetje weinig. Een paar weken geleden heb ik de bak er afgehaald, mooi afgeschuurd en in een goede zwarte verf gezet.
En omdat het ook een beetje het visitekaartje van het schip is en de auto nog steeds geen belettering heeft, heb ik op de fiets mooie plakletters geplakt “ Wilhelmina /zandbank.nl”.
Het is erg mooi geworden vind ikzelf en bovendien fiets hij heerlijk.
De auto blijft nu veel vaker staan en samen met Boomer fiets ik lekker naar de werkplaats en de winkels en als Boomer moe is van het lopen, mag ze in de bak zitten, het is een grappig gezicht, dat zwarte krullekopje net boven de bak uitkijkend ☺

harlingen-leeuwarden

2012-01-03T08:02:00.000+01:00

Persbericht:

Maandag 2 januari heeft rederij Doeksen een proefvaart ondernomen om te kijken of het mogelijk is een reguliere verbinding over water tot stand te brengen van Harlingen naar de Friese Hoofdstad Leeuwarden.
Kapitein W.S nam daartoe het roer over van zeilschip Wilhelmina. Om 8.45 vertrok het proefschip vanuit het Dok te Harlingen, richting sluis. Tot Ritzemazeil liep de tocht voorspoedig, helaas kon door een storing in de brug aldaar het tijdschema niet worden gehaald.
De aankomst in Leeuwarden moest worden uitgesteld naar 13.30 uur, helaas was de welkomsfanfare alweer huiswaarts gekeerd, alsook het ondersteunende walpersoneel, waardoor het aanleggen door de beide kapiteins zelf moest worden gedaan.
Het officiële rapport laat nog even op zich wachten, maar de voorlopige conclusie is dat er naar een Europese subsidiepot moet worden gezocht om het vaarwater te verbreden en alle kunstwerken te vervangen voor aquaducten, daar anders de “Friesland” en de “Tiger” niet voldoende ruimte hebben in het betreffende vaarwater.
Onze dank gaat uit naar de Wilhelmina en de beide kapiteins die zich onbezoldigd voor deze proef hebben ingezet.

oudjaar

2011-12-31T18:01:00.000+01:00

Alweer een jaar voorbij, het is cliché maar wat ging het weer snel 2011.
Donderdag zijn we na een hobbelige rit in West-Terschelling aangekomen, zodat we de hele dag op het eiland konden genieten.
S’middags met een deel van de groep naar het Noordzeestrand om te blow karten. Het was aardig koud op het strand en terwijl de meesten lekker gingen strandzeilen, ben ik lekker bij de vuurkorf en de chocomelk gebleven en heb daardoor wel leuke foto’s kunnen maken van de club.
Vanmiddag hebben de jongens toch het grootzeil nog even aangeslagen, zodat we de eerste dag van het nieuwe jaar naar Harlingen kunnen zeilen, lijkt mij een goed begin van het nieuwe jaar ☺.
Maar eerst vannacht nog even genieten van de vuurwerkshow in de haven. En vanaf Terschelling voor iedereen alvast een heel gelukkig nieuwjaar.

einde 2011

2011-12-29T09:02:00.000+01:00

Gisteren zijn we weer in Harlingen aangekomen. Het Nieuwjaars uitje met Willem, Milou en hun vrienden en vele kinderen staan weer op het programma.
Heerlijk om al die vertrouwde gezichten te zien, met de meeste heb ik al zo’n 10 jaar gevaren.
Wat zeilen betreft hadden ze vorig jaar pech, de masten lagen op de kade en alle vallen zo stevig aan elkaar gevroren dat het onmogelijk was de boel te ontwarren.
Dit jaar is dat geen probleem en heeft Roel het grootzeil en de fok opgehaald bij de zeilmaker waar ze altijd liggen voor winteronderhoud. Maar na de koude zomer die overgegaan is in de winderige herfst was het natuurlijk te veel gevraagd om eens een jaarwisseling met ideaal zeilweer.
Na het ontbijt slaan we dus het stormfokje aan en gaan met hoogwater over de oostelijke banken rechtstreeks naar Terschelling. Een tussen stop op Vlieland zit er helaas niet in, had me zo verheugt op een strandwandeling met de honden op het Vliestrand. Maar met windkracht 8 tot 9 kunnen we de zeegaten maar beter vermijden en de “luwte” van de banken zoeken. Het gaat toch wel een bumpy ride worden.
Eens kijken of de steigers op West nog onder water staan.

verven

2011-12-18T22:59:00.000+01:00

Een paar productieve weken achter de rug, eindelijk de vloer in de roef weer geverfd, die was de afgelopen jaren vreselijk beschadigd en versleten. Het probleem was altijd; waar blijf ik dan en waar laat ik Boomer.
Omdat de Wilhelmina weer in Leeuwarden ligt, langszij de Dankbaarheid, was het een goed moment om te gaan verven. De pot met verf was ondertussen al 2 jaar oud, maar die was vorstvrij opgeslagen geweest en nog goed bruikbaar. De primer was al in een paar uurtjes droog en dus kon ik nog een nachtje in mijn eigen bed slapen.
De volgende dag begon ik hoopvol aan de afwerklaag en droomde ik nog van een tweede laag, maar je voelt hem al, de verf wilde niet drogen. Met laptop en pyjama en hond verhuist naar de Dankbaarheid. Helaas was het daar steenkoud, al snel was ik erachter dat de walstroom uitgevallen was, waardoor de accu’s plat waren en de thermostaat het niet deed. Walstroom er weer op, kachel resetten en nog steeds geen warmte, de thermostaat wilde perse nieuwe batterijen, maar ja die liggen bij mij in de roef, maar met een beetje apekooi door de roef had ik toch weer batterijen en eindelijk warmte, moet ik wel zeggen dat het anderhalve dag duurde voor de kou uit het schip was.
Verder was het vooral kamperen omdat het water afgesloten was. Roel was daar nog mee bezig voor hij vertrok. Dat werd dus keteltjes water halen op de Wilhelmina en het toilet doorspoelen met de puts. Uiteindelijk ben ik 4 dagen van huis geweest, zolang duurde het voor de vloer uitgehard was.
Ondertussen wel mooi nieuwe vloerbedekking in het achteronder gelegd en de tafels in het dagverblijf gelakt.
Bovenal was ik zo verstandig om te reageren op een facebook oproep, waarin een maat uit Harlingen om een klusje verlegen zat, ergo; de machinekamer is van top tot teen in de verf gezet.
Als laatste heb ik gisteravond een heerlijke maaltijd gekookt voor een groot aantal vrienden van Roel en mij, een onvergetelijk leuke avond, het leven is goed ☺

bling bling

2011-12-09T09:24:00.000+01:00

Sinterklaas met de vriendinnen aan boord, heb ik ook weer overleeft. Na de gewoonlijke stress met opruimen, schoonmaken en cadeautjes, hadden we een onvergetelijk feest, met waanzinnige surprises en heel veel cadeautjes.
Maandag hebben we afgesloten met een bezoek aan de sauna, met massage en modderen met klei, daarvan werden wij allen helemaal blij.
Vol energie ben ik dinsdag weer aan de slag gegaan met de kluslijst, die nu nog belangrijker word omdat de Wilhelmina voor oud en nieuw weer geboekt is. Maar ook omdat ik in mijn enthousiasme een groep vrienden heb uitgenodigd om te komen eten.
Nu ben ik heerlijk aan het piekeren wat ik allemaal zal maken, zonder dat ik nog al te veel in de keuken hoef te staan als de gasten er zijn. Er komen oude en nieuwe vrienden, waaronder de baas van Roel, de eigenaar van zo’n groot nieuw binnenvaart schip, waar alles bling bling is.
Daarom toch maar besloten om zo snel mogelijk de tafels in het dagverblijf te repareren, daar zit een hele dikke laag lak op, die er hier en daar afgesprongen is, deze moeten eerst op kleur bijgewerkt worden en daarna helemaal in de lak, dan is de kersttafel in ieder geval bling bling.

aanpassen

2011-11-29T08:59:00.000+01:00

Het heeft meer voeten in de aarde dan je zo op het eerste gezicht denkt, het elektrisch maken van de zwaardlieren.
Er moet natuurlijk ook stroom komen naar het achterdek, dat betekend dat er zware gekeurde kabels vanaf de generator (380 V) door een waterdicht schot naar achteren gemaakt moet worden, die gaten moeten weer water en branddicht afgewerkt worden. Elke lier krijgt een stroomdraad, maar ook de 2 bedieningsknoppen bij het stuurwiel krijgen hun eigen draad.
De lieren kunnen alleen gebruikt worden als de generator loopt, als je dat via je accu’s doet , dan doen halverwege Terschelling je W C’s het niet meer omdat de accu’s leeg zijn. Dus moet er ook een startknop naar het achterdek voor de generator.
Dan is er nog het probleem, dat ik officieel een fluisteraggregaat aan boord heb, maar dat dat ding behoorlijk wat herrie maakt. De experts waren het er over eens, dat de beste oplossing is een nieuwe superdemper op de uitlaat.
Na een week wachten is hij gisteren eindelijk aangekomen en konden de wasmachine en droger van hun plek getild worden en de oude uitlaat uitgepakt worden. Heel voorzichtig heb ik de branddeken en de isolatie opengemaakt, de moed zakte me bijna in de schoenen, dat mag ik als alles klaar is, weer helemaal aanpassen en vastnaaien tot het weer een mooi pakketje is en dat is een lastige en tijdrovende klus.
Het enige voordeel is nu dat tot dat die naaiklus klaar is, ik niet hoef te wassen.

originaliteit

2011-11-26T12:25:00.000+01:00

De mist blijft hardnekkig hangen in Friesland. Woensdag heb ik Nieko kunnen overhalen om de loods wat op te ruimen, zodat de zwaarden er ook in kunnen, nu kan ik er eindelijk mee doorwerken. Nog een week dan wil ik ze er weer aan hebben.
Ze gebruiken, zal niet lukken omdat Roel de lieren deze week elektrisch gaat maken, asjes draaien, extra tandwielen en dergelijke.
Barend en Sven, hebben ondertussen een mooie nieuwe gashandel paal gemaakt van roestvrijstaal, de oude vielen gaten in omdat hij rechtstreeks verbonden is met het achteronder. Alle condens sloeg tegen het koude staal aan, waardoor hij van binnen uit roeste, nu zit er een ontluchtingsgaatje in en is het probleem opgelost. Jammer genoeg zie je straks niets van deze ingreep, omdat alles keurig geverfd word.
RVS past niet op zo,n 118 jaar oud schip, het mag van mij wel gebruikt worden, graag zelfs, maar je moet het niet zien.
Net zoals ik vindt dat het een vrachtschip is en geen jacht, daarom is 3 jaar geleden de luikenkap niet vlak gemaakt als zonnedek maar is hij schuin gebleven, een Friesche kap heet dat. De meeste gasten, zien dat soort verschillen niet, maar schepen liefhebbers gelukkig wel.
Het is altijd wikken en wegen hoeveel originaliteit je kunt behouden, tegen het comfort voor bemanning en gasten.
De zwaarden zijn ondertussen klaar en liggen weer buiten onder een afdekzeil, waardoor ik nu in de werkplaats aan het werk kan met het ontroesten en schilderen van de lieren.

opruiming

2011-11-12T12:45:00.000+01:00

Heerlijk om met de Wilhelmina weer bij Nieko in Franeker te zijn, de zwaarden liggen op de kant om in de olie te zetten, en het weer zag er goed uit, geen regen voorspeld deze week, dat zou dus geen probleem moeten zijn.
De eerste ochtend was alles nat van de mist, ook geen probleem natuurlijk, s ‘middags komt vast de zon wel door en tot die tijd zijn er genoeg andere klusjes te doen.
Twee dagen later nog steeds geen zon en de zwaarden nog steeds nat van de mist.
Pas vrijdag kon ik er eindelijk mee aan het werk en nu zit de eerste laag primer en olie er op. Maar ondertussen zit er wel een nieuw vetkoord om de schroefas; is het overtollige vet opgeruimd; de oude vloerbedekking in mijn achteronder eruit gegooid; heel veel oude troep, die om wat voor reden dan ook nog steeds werd bewaard, weggegooid.
Nu heb ik alleen geen nette schoenen meer en ga ik volgende week de tijd vinden om nieuwe uit te zoeken, heerlijk zo’n begin van de kluswinter.

sportief

2011-10-21T08:57:00.000+02:00

Heel naar, ben je 5 dagen vrij en kun je niet eens schilderen. Drie van de 5 dagen wind, regen en hagel.
Zelfs de tafels in het dagverblijf kun je met goed fatsoen niet kaal halen en lakken in 5 dagen.
Dat was dus verplicht uitslapen en niets doen.
Nu aan het einde week, merk ik dat ik er aan toe was, voel me heerlijk uitgerust en kan nu het staartje van het seizoen weer aan.
Ook eindelijk met de sportschool begonnen, andere jaren stelde ik dat net zo lang uit, dat het niet meer loonde, nu dus wel op tijd en gelijk 2 keer per week eerst in Harlingen en later deze winter naar Leeuwarden.
En voor vandaag? Douchen, fijn mijn nieuwe kleren aan en in de auto naar Rotterdam om mijn lief op te halen, die na 2 weken weer thuis komt.

11 de plaats

2011-10-17T12:35:00.000+02:00

En alweer een Brandaris weekend overleeft ☺ . Ideaal windje voor een race; zuid 4 tot 5 en natuurlijk zon.
De vaste Brandarisploeg, bracht nieuwe T-shirts mee en warme mutsen, en natuurlijk de mooie jassen van de voorgaande editie. Altijd leuk om weer bekende gezichten te zien en ook de nieuwe gezichten waren erg sympathiek.
Dit jaar kon het nieuwe tussenstagzeil eindelijk worden gebruikt, Hennie en ik hadden hem de afgelopen week al proef gehesen om alle harpen en schoten op de juiste plaats te hebben.
De verkoudheid van de afgelopen week was ik al snel vergeten die ochtend en vol goede moed gingen we de haven uit. Bij het hijsen van de bezaan, brak er een schijf uit het dubbele blok, snel een reserveblok gesloopt en het schijfje vervangen in de oude, zodat de val gewoon kon blijven zitten, snelle actie, ik had vorig jaar natuurlijk flink geoefend op het in en uitelkaar halen van blokken.
Verder ging alles vlekkeloos, met natuurlijk heel veel dank aan Maaike, Hennie, Marjon en Kim als vaste en extra wedstrijdcrew.
Het wedstrijd veld is met 80 schepen zo groot, dat je eigenlijk alleen maar met de nabije schepen aan het sparren bent, en af en toe kom je een verbaasde (later chagrijnige) schipper voorbij, die nog steeds niet weet dat de Wilhelmina veel sneller is dan de meeste denken. Maar goed het erepodium zal nog een hele kluif worden en dan zullen we toch nog wat aanpassingen moeten doen.
Maar ik koop toch echt geen nieuwe grote kluiver tot dat de oude versleten is, zo fanatiek is mijn portemonnee nu ook weer niet. De vrouw van een collega, die zijn nieuwe halfwinder aan het hijsen was, verzuchte eens; “kijk daar gaat mijn vakantie de lucht in”.
Ondanks wat onduidelijkheid en wat omvaren voor een niet bestaande boei hebben we een eervolle 11 de plaats gehaald, de hoogste plaats voor de Wilhelmina tot nu toe, zonder die boei hadden we bij de eerste 10 gehoord.
Volgend jaar gaan we in de herkansing, en reken maar dat we fanatiek zullen zeilen.

in nevelen

2011-10-09T12:30:00.000+02:00

Langzaam loopt het seizoen ten einde, toch nog een mooie nazomer met veel T-shirtjes weer en drijfpartijen.
Doordat er geen wind was, bleef de ochtendnevel ook nog eens de hele ochtend hangen. Daar we zonder radar niet mogen varen, hadden we lange koffieochtenden met een wazig zonnetje en gezellige uitgeruste collega’s.
Om een uur of 12 vertrokken we naar de dichtstbijzijnde haven om geen onnodige gasolie te verspillen. Wandelen op het strand, prachtige sterrenhemel en bovenal blije mensen.
Ook heerlijk om de kluslijst voor deze winter weer te maken, niet alleen de gewone klussen maar ook leuke klussen zoals het vernieuwen van de douche in de roef en eindelijk de roefvloer opknappen.
En natuurlijk nadenken over de vakantie, wanneer en waarheen?

overdenking

2011-09-06T21:46:00.001+02:00

Raar, hoe snel je aan iets gewend raakt. Toen ik 4 jaar geleden begon met schrijven, werd het al snel een vaste gewoonte en schreef ik enthousiast en veel.
Maar langzamerhand word het wat minder,want zeg nou zelf, hoe vaak kun je een zeiltocht naar Vlieland beschrijven als je minimaal 1 maal per week voor de haven ligt. De ene keer met mooi weer en de andere keer met hoge golven. Langzamerhand verval je toch in herhaling en ik weet niet goed hoe ik dat een draai moet geven.
Het is ook een cirkel, omdat je minder schrijft,beschrijf je de grote lijnen van de week, terwijl juist de details zo leuk zijn om te beschrijven.Daar moet ik dus aan werken, de grote lijnen loslaten en de kleine dingen aan boord beschrijven, moet lukken denk ik zo. Dan blijft dit blog ook voor de toekomst een waardevolle herinnering voor mezelf, het verhaal van mijn tijd als beroepszeilschipper op het Wad.
Heerlijk om later nog eens terug te lezen.

stilte

2011-08-25T23:20:00.000+02:00

Nog even met Boomer op het strand van Vlieland, het is al donker en het strand verlaten.
Rondom ons heen de vuurtorens van Terschelling en een flits van Ameland aan de horizon. De lichtjes van de geulen knipperen en wijzen naar de oranje gloed van Harlingen.
Volmaakte stilte, ben tot tranen geroerd van zoveel moois, dit zijn de momenten waarvoor je het doet, varen, leven en liefhebben, bestaat uit zeldzame momenten van geluk.
Je kunt er niet naar zoeken of naar jagen, ze komen zomaar voorbij, of je vind ze in je hart.
Zo blij dat ik gezond ben, fijne gasten aan boord heb en een vleugje warme wind op een verlaten strand.
Laatst las ik een paar mooie regels die ik nog even kwijt wil;
Herinner je gisteren,
droom van morgen,
maar leef vandaag.

horizontoer

2011-08-13T22:29:00.001+02:00

Variatie in groeps samenstelling is elke reis weer een verrassing.
Drie weken geleden een groep kleuterleidsters die hun opleiding hadden afgerond en zich gedroegen als kleuters.
Vorige week een groep kinderen uit de kinderkankerkliniek, vreselijk leuke en vrolijke kinderen en geweldige begeleiding.
En deze week de vertrouwde horizontoergangers aan boord gekregen. Die bestaat meestal uit veel theater en muziekmakers en vrolijke vakantiegangers, deze keer aangevuld met leden van de AVRO cultuur club.
Al met al een leuke groep mensen aan boord van de Wilhelmina. Ondanks dat de toer wat korter is dan voorgaande jaren, is het gevoel het zelfde, enthousiaste mensen en overal word je begroet door bekenden van voorgaande jaren.
Ook heerlijk om Kim weer eens een paar dagen in de buurt te hebben, Loenen waar ze tegenwoordig woont is toch wel erg ver weg, zeker midden in het zeil seizoen.

zeehondjes

2011-08-03T22:44:00.002+02:00

Heerlijk een dagje stilliggen op Texel. De groep is op de fiets naar Ecomare, zeehondjes kijken.
Die zwemmen normaal altijd op het Wad, maar deze week doken ze op naast het schip en ook gelijk weer onder. Net als we onze mond open deden om de gasten te waarschuwen, waren ze al weer weg. Al met al hebben de gasten nog niet 1 zien zwemmen op het Wad.
Vanmorgen dook er zelfs eentje op tijdens het verhalen van de Wilhelmina, midden in de haven van Oudeschild, maar toen zaten de gasten al op de fiets.
Boomer ziet ze wel altijd en begroet ze met een blaf, maar de laatste tijd blaft ze ook tegen vogels, nou ja, ze wordt natuurlijk ook al weer wat ouder.

koks

2011-07-26T09:11:00.000+02:00

Het varen is helemaal niets meer geworden dit weekend, de schapen woeien van de dijk. Zelfs zondag terug naar Harlingen was geen optie met al die brekers voor Workum. Gelukkig lag de Wilhelmina redelijk beschut achter de loods in het haventje.
Uwe en Anne hebben ondanks de wind en regen een fijn weekend gehad met familie en vrienden. Ook de catering die ik georganiseerd had was erg geslaagd.
Liesbeth en Gerard van “koks op zee” hadden hun best gedaan om biologisch en vegetarisch te koken, wat uitmonde in heerlijke gezonde gerechten waarvan ik nog nooit gehoord had, laat staan gegeten, maar alles was heerlijk .
Wist trouwens ook niet dat er zoveel biologische producten in de gewone supermarkten te koop was, zelfs de prijs daarvan valt heel erg mee. Had altijd de indruk dat een gewoon mens dat niet betalen kan. Denk dat ik vanaf nu meer producten uit die hoek ga gebruiken, gezond, veel lekkerder en veel, veel beter voor het milieu. Dat wist ik natuurlijk al veel langer, heb tenslotte niet voor niets een landbouw opleiding gedaan, maar geloof dat mijn portemonnee er nu niet meer zo onder lijd als 10/ 15 jaar geleden toen je nog het dubbele betaalde en de kwaliteit niet altijd even goed was.
Heb trouwens nog anderhalf jaar in een biologische winkel gewerkt in Groningen, kon zelfs met personeelskorting de producten niet betalen.
De weekendgasten zijn zondag uiteindelijk met een taxi naar Harlingen vertrokken om de auto’s op te halen.
De nieuwe groep was onderweg uit Beieren met de bus, gelukkig kreeg Ingrid van kantoor hun telefoonnummer te pakken en gaf ze het nieuwe adres, zodat we de gasten konden ontvangen in Workum.
Jammer van het weekend, maar gelukkig liep alles goed af.

zomer

2011-07-23T15:38:00.000+02:00

Al weer een weekje onderweg met de Wilhelmina, het uitrusten heeft goed gedaan. In de haven wordt alleen nog maar gepraat over het weer en het uitblijven van de zomer.
Maar ondanks alle slechte berichten, hadden we de afgelopen week prachtig weer op het Wad.
Dinsdag was wel heel grappig, omdat iedereen met een rif in het zeil aan het zeilen was en er maar een 2 tot 4 Beaufort stond, met zon. Blijkbaar was iedereen er nog niet van overtuigt dat het weer goed was met de wind.
Omdat het vandaag weer ging waaien zijn we gisteravond al naar Workum gegaan, lekker rustig op het fokje heen varen en beschut achter de bomen in de haven vastmaken. Morgen zien we wel weer verder.
Vandaag alleen maar een beetje lakens sorteren en vervangen door nieuwe. Vorige week 2 ladingen lakens en kussenslopen gekocht, de lakens antraciet en de slopen appelgroen, mooie combi vind ik zelf. En wat minder besmettelijk dan de oude.

lappenmand

2011-07-10T14:06:00.000+02:00

Ruim 3 weken zit ik al in de lappenmand, met goede en af en toe slechte dagen. Van virusinfectie aan mijn onderbeen, naar bacteriële infectie op de aangetaste plek. Alle huisartsen op de eilanden kan ik nu blindelings vinden, gelukkig hebben ze daar nog heel ouderwets een apotheek aan huis, dat is in ieder geval gemakkelijk. Nadat de eerste medicijnkuren niet aansloegen, heeft de laatste eindelijk resultaat.
Alleen is mijn energieniveau aardig laag geworden. Roel kwam afgelopen vrijdag met de veerboot naar Vlieland om het stokje over te nemen. De schoolgroep van de afgelopen week ging in Harlingen van boord en Uwe met zijn collega’s en studenten kwamen die zelfde avond aan boord.
Omdat er voor zaterdag veel regen en wind was voorspeld, zijn we die zelfde avond ook weer uitgezeild naar Terschelling. Het was nog even spannend of vriendin Jacquelin op tijd zou zijn, maar ze was er gelukkig.
De tocht was prachtig, mooie roze luchten, zeehondjes in overvloed en om 1 uur s, nachts in de haven. En als ultiem kadootje, was het zaterdag op het eiland zonnig en warm. Vandaag weer prachtig teruggezeild, waarbij ikzelf alleen maar hoefde toe te kijken en koffie te zetten.
Morgen vaart Roel weer uit met de Wilhelmina en mag ik naar de Dankbaarheid om te zorgen dat mijn energie weer wat opgevijzeld word. Dat betekent een hele week uitslapen en lezen, hoef alleen nog maar 3 maanden administratie bij te werken.

koken

2011-06-26T21:22:00.000+02:00

Dit weekend niet alleen schipperen, ,maar ook koken voor de groep. Aangezien ik dat niet in m’n eentje kan, heb ik Maaike gevraagd om te co- schipperen/koken.
Vrijdag om 12 uur al vertrokken naar Oerol, waar we tot onze verbazing gewoon de haven in konden. Om 9 uur waren de eerste charterschepen al naar Terschelling vertrokken en de haven in Harlingen was aardig leeg toen we weggingen. Vrijdag was sowieso een hectische dag, de oude groep vetrok om 9 uur, de laatste boodschappen moesten nog gehaald worden, het schip schoon en de nieuwe tweede koelkast moest nog naar beneden.
Vorige week had ik een nieuwe koel/vrieskast voor in de keuken gekocht, maar deze bleek iets kleiner dan de vorige. Daarom de trapkast maar aangepast voor een tweede gewone koelkast, dat is toch wel handig voor 28 mensen.
De nieuwe groep bestaat dit weekend uit singles en zijn vreselijk aardig en zijn gelukkig ook erg tevreden over het menu.
Heerlijk om weer eens te koken voor een grote groep mensen, goed plannen is het belangrijkste, en dat kan ik gelukkig erg goed. Ik heb gewoon gekozen voor een paar vertouwde succesrecepten en met de hulp van Maaike en Hennie liep alles als een trein, met als resultaat tevreden eters.
Vandaag met een mooi windje terugzeilen en vanavond een avondje vrij.

oerol

2011-06-20T09:27:00.001+02:00

De tijd vliegt, Oerol is alweer begonnen. Onze weekendgasten waren er vrijdag om 10.00 uur s’morgens al. En nog waren wij vrijdag bij de laatste 2 schepen die binnen mochten op Terschelling.
5 Collega’s moesten voor anker en mijn hart ging naar ze uit. Je doet je best om het iedereen naar de zin te maken, de klant, het kantoor, en als dank voor al je inspanning, mag je een nacht voor anker met windkracht 7 (uitschieters 8). 1 Collega was heel slim, die ging lekker naar Vlieland en bestelde daar voor zaterdagmorgen een watertaxi.
Wij konden gelukkig vrijdagavond nog even genieten van de BBQ. Verder was het eerste Oerolweekend heel veel regen en wind. De groep had het gelukkig erg naar hun zin.
Onderweg was ik er al snel achter dat er iemand was die op Engelsmanplaat had gewerkt als vogelwacht, hij vroeg gelijk op welk schip wij daar hadden gevaren.
In die tijd gaven de mensen van Engelsmanplaat voorlichting over de vogels en het Wad. Te voet en per schip kwamen er per jaar heel wat mensen naar toe. Erg leuk en leerzaam was dat.
En natuurlijk herinnerde hij zich Rob, heerlijk om even met iemand herinneringen op te halen over die enerverende tijd op het Oostwad. Het maakte mijn hele weekend weer goed.

amsterdam

2011-06-08T22:04:00.004+02:00

Een oude wens ging deze week eindelijk in vervulling; een rondje Noord Holland.
Maandagmorgen kwamen de nieuwe gasten aan boord en samen met Peter van de Pelikaan deden we het voorstel om Amsterdam en de Zaanse schans te varen; tot onze verbazing vond de groep het gelijk een geweldig idee.
Die zelfde dag naar Enkhuizen gezeild en dinsdag door naar Amsterdam. Spannend voor mij, want het was wel 15 jaar geleden dat ik er was geweest en toen was ik maat en geen schipper. Ik had wel van te voren de almanak uitgepluist om alle marifoonkanalen goed te hebben en om te weten waar en wanneer we ons moesten melden.
Alles ging goed, gelukkig was het niet druk op het IJ en Peter ging voorop om naar de Oude Houthaven te varen, die had ik alleen waarschijnlijk niet gevonden. Nou ja, dan had ik nog wat extra kaarten moeten bestuderen, maar dat hoefde nu gelukkig niet.
Na een heerlijk etentje met mijn zus, zijn we vanmorgen vertrokken naar de Zaan, waar we in 3 minuten de Zaanse schans voorbij voeren, gelukkig was de rest van de Zaan ook mooi.
Nu liggen we in het centrum van Almaar, daar was ik ook nog nooit geweest. Het is een prachtig stadje met leuke kleine winkelstraatjes.
Heerlijk om eens een andere route te varen, niet ten nadele van het Wad hoor, dat is en blijft het mooiste stukje van Nederland, maar heerlijke om eens een andere route te varen.

koekjes

2011-06-02T22:55:00.001+02:00

Vier daagjes vrij geweest. De bedoeling was om wat te klussen en te verven, maar door een gemene blaasontsteking werd mijn bijdrage aan het geheel nihil.
Het klussen dus maar overgelaten aan Nieko en het verven aan Hennie. Daardoor staat er nu een nieuwe kompaspaal op het achterdek en zijn de davits van de bijboot verstevigd en geverfd. En na een medicijn kuurtje ben ik vanaf morgen weer zo goed als nieuw.
Heb nog wel gezorgd voor nieuwe bloemen aan dek, zodat alles er weer netjes uitziet.
Morgen de sloepenrace naar Terschelling en in voorbereiding daarvan het reglement bestudeert. Het ergste wat een sloep kan overkomen, is dat het volgschip zich niet aan de regels houd, waardoor de sloep gediskwalificeerd word.
Ook Boomer was helemaal in zijn (haar) nopjes omdat we de hele week naast zijn favoriete koekjesdealer lagen in Franeker.
Boomer haalde Duane zelfs uit zijn bed om vooral zijn dankbaarheid te tonen voor al die heerlijke koekjes. Aan boord van de Wilhelmina zat ze de hele dag op het voorschip, op de uitkijk en wilde niet meer naar achteren komen.
Zo zie je maar weer, de liefde van een hond gaat vooral door de maag.

droogvallen

2011-05-21T20:04:00.003+02:00

Droogvallen op z’n mooist vandaag. Deze week is er een groep studenten aan boord van het van Hall instituut. De groep volgt de opleiding ‘coastal zone management’ deze managers, gaan er in de toekomst voor zorgen dat Nederland droge voeten houd.
Eerst was er vandaag een lekker windje om naar de richel te zeilen. Genoeg wind om een kluitje collega’s voorbij te zeilen en op de valreep nog even de Meep ingeloefd om niet te vroeg op de droogval locatie aan te komen, even zwaaien naar Bert en dan overstag naar de richel.
Terwijl het water langzaam zakte, viel ook de wind helemaal weg. In het zonnetje aan dek, wachte iedereen rustig af om op expeditie te gaan op de zandbank. Emmers, zeefjes, determinatie boeken en jampotjes, gingen mee de bank op. Ruim 3 uur zijn ze vol overgave bezig geweest al het zichtbare en bijna niet zichtbare aan het licht te brengen.
Wat een heerlijke rust hier op het Wad, zo is droogvallen bedoelt. En door het onderweg gevonden plastic opblaasbootje, bleef het schip ook nog schoon.
We hadden hem gevuld met water onder aan de trap gezet, konden we fijn onze voeten afspoelen, alleen dacht 1 van de studenten dat het ook een mooi opvangcentrum was voor gestrande kwallen, maar beide functies waren goed te combineren.
Vanavond nog even door naar Terschelling en dan zit deze prachtige dag erop.

vlaams

2011-05-16T17:47:00.002+02:00

Voor het eerst een groep uit België, vanmorgen precies op tijd, waardoor ik de borden maar in de auto heb laten staan, we hebben tenslotte genoeg borden, alleen zijn ze niet allemaal even mooi.
Het Vlaamse taaltje is wel even wennen en ik hoop dat we ze morgen beter verstaan. Met deze wind is het sowieso moeilijk om iemand te verstaan, ben blij dat Henny en ik merendeels met handsignalen communiceren.
Door de wind (Bft 7) besloten niet verder te gaan dan Makkum, en ik was niet de enige, de haven begint aardig vol te lopen met schepen die op weg zijn naar de eilanden, of juist naar het IJsselmeer. Straks maar even overleggen met de collega waar we mee samen varen, dan kan ik gelijk even vragen wat het probleem was met zijn motor.
Net voor het afmeren hield de motor er mee op en kon hij nog juist zijn anker er in gooien. Een collega was zo vriendelijk om hem op te pikken en aan de kade te leggen.
Vorige week was hier in Makkum een andere collega met het zelfde akkefietje. Ben blij dat de motor van de Wilhelmina ieder jaar door een monteur word nagekeken, dat schept wat vertrouwen. Maar Henny kon nu wel 2 keer zien hoe het moet als het wel mis gaat.

leuk

2011-05-15T22:56:00.002+02:00

Een heel weekend niets doen, alleen maar lezen, kokkerellen en wandelen met Boomer. Terwijl Henny een hut schildert op de Wilhelmina omdat ze bang was zich te vervelen, ben ik vertrokken naar de Dankbaarheid.
In juni zijn we nog 1 weekje vrij en gaan we verder met schilderen. Nu is het vooral belangrijk om weer energie op te doen voor de gasten, zodat we ze een geweldige week kunnen bezorgen.
Dank zij het prachtige weer van de afgelopen weken, voel ik me al heel wat beter en heb ik weer zin in het zeilseizoen, maar een weekendje luieren, kan geen kwaad. Ook bezoekjes van oude vrienden en vriendinnen maken het seizoen weer leuk.
Gisteren ben ik nog even bij de groothandel geweest om nieuwe borden te kopen, inclusief reserve borden die nu in de opslag staan, ook mijn nieuwe kompas opgehaald, dan kan ik komende week kijken waar hij het beste geplaatst kan worden en kan ik bij slecht zicht tenminste een beetje koers houden.

ra ra waar zijn we?

2011-05-04T22:50:00.002+02:00

Alweer de derde week, en alweer met een bekende groep. De paters uit Utrecht zijn weer aan boord.
Afgelopen winter zijn Roel en ik bij de broeders op bezoek geweest, we werden hartelijk ontvangen en het was een erg gezellige dag daar in Utrecht. Door dat bezoek ben ik ook beter gaan begrijpen wat hun bedoeling is met het wadvaren en probeer daar zoveel mogelijk rekening mee te houden.
Maar het zijn vooral hele aardige gezellige mensen en ook de begeleiders en jeugd zijn erg leuk.
Eindelijk ook eens een groep die rustig met hun tafelgenoten praat tijdens het eten en niet de hele tafel overschreeuwen om met iemand te praten die 8 stoelen verder zit.
Ondertussen is Marjon eindelijk uitgevaren vanaf Amsterdam en volgt ze alle charterschepen op het Wad via AIS en wij volgen Marjon natuurlijk op weg naar de Oostzee.
Voor iedereen die wil; op www.marinetraffic.com kun je onder het kopje schepen; de scheepsnaam invullen en opzoeken. Als je dan klikt op ‘toon op kaart’ dan krijg je bv de Wilhelmina te zien op de kaart, met de route van de afgelopen dag.
Erg leuke site vind ik zelf. En ja we zitten op Vlieland :-)

zon !!!

2011-04-25T20:57:00.002+02:00

Ongelofelijk, maar de zon is er nog steeds, heerlijk om op het water te zijn.
Roel is vorige week mee geweest op de Wilhelmina, waardoor ik het lekker rustig aan kon doen, wat een heerlijke luxe.
Langzamerhand word ik wat fitter en deze week kan ik het weer helemaal aan.
Paaszondag waren we vrij en hebben de Dankbaarheid van Leeuwarden naar een klein dorpje op het platteland gebracht. Daar ligt hij nu midden in het dorp, in een klein, gezellig jachthaventje. Dat betekend dat we de vrije weekenden heerlijk even weg zijn van ons werk en lekker kunnen ontspannen of rommelen op de Dankbaarheid.
En vandaag alweer in het zonnetje naar Vlieland, het eerste stuk met maar heel weinig wind maar uiteindelijk trok de wind mooi aan en waren we toch nog een zeilschip in plaats van een drijfsijsje.

zeilen

2011-04-20T21:47:00.001+02:00

Geen verhaal, spreekt op zich al grote boekdelen. Niet alleen van grote drukte, maar ook van grote vermoeidheid. Als je ons Henny, Roel en mij 5 minuten op een stoel zette, vielen we spontaan om.
Maar ik moet zeggen, de Wilhelmina, ziet er prachtig uit, nieuw wandje in het dagverblijf, trap in de glim, het boeisel helemaal gladgeschuurd en in de verf en alles schoon en opgeruimd, de zeilen aangeslagen en heel veel andere dingen, die ik zo niet eens op kan noemen.
Maar vandaag kwam eindelijk de beloning voor al dat harde werken, de eerste verrassing, was de groep zelf, deze kwam na 3 jaar afwezigheid weer aan boord, toevalligerwijze was het de allereerste groep die meevoer, nadat ik de Wilhelmina had gekocht en het zijn ook nog eens hele aardige mensen.
Eigenlijk mag ik het niet zeggen, maar gelukkig scheen vandaag het zonnetje en was er geen wind dus mochten we in T-shirt op de motor naar Terschelling, heerlijk, het voelt als vakantie. Morgen is er weer een beetje wind voorspeld en zeilen we naar Vlieland, zodat de hondjes alweer op het strand kunnen spelen.
Hoera, het seizoen is weer begonnen.

veluwe

2011-04-06T10:19:00.001+02:00

Nog 3 daagjes dan komt Henny mijn maatje weer aan boord, dan kan ze nog een week helpen klussen voor het seizoen begint. Afgelopen weekend ben ik er tussenuit geknepen en ben het hele weekend met mijn moeder naar de Veluwe geweest.
Gezellig in een klein hotelletje en fietsen in het nationale park de Hoge Veluwe. Heerlijk om even weg te zijn, alleen het fietsen was niet zo’n goed idee, na 15 kilometer waren mijn benen een beetje op, maar dan moet je nog wel door om bij je auto te komen.
Boomer had het beter voor elkaar, die liep af en toe een stukje naast de fiets mee en mocht daarna in een kratje achterop de bagagedrager. Als ik stopte om hem op te tillen, sprong hij gelijk in mijn armen, zo blij was hij dan.
Het is duidelijk dat we allebei meer aan lichaamsbeweging moeten doen. Zeilen klinkt wel heel sportief, maar in de praktijk ben je de ene helft van het jaar aan het klussen en de andere helft van het jaar sta je aan het roer en kom je bijna niet van het achterdek af.
Elk jaar weer neem ik me voor om lange strandwandelingen te maken, maar daar komt maar weinig van terecht.
Dus kom je me deze zomer tegen op Terschelling, gaan we lekker met z’n allen naar het strand, lijkt me leuk, kom ik ook nog eens ergens.

doorhalen

2011-03-28T09:05:00.001+02:00

Vroeger betekende een weekendje doorhalen, gezellig tot in de late uurtjes naar de kroeg. Tegenwoordig betekent het dat we het hele weekend doorwerken aan het schip. Wat wel het zelfde is gebleven, is dat je op maandagochtend overal spierpijn hebt en je brak voelt.
Bijna het hele weekend aan het ratelen en verven geweest, de romp zit dan wel in de 2 componenten, maar er blijft aan dek nog genoeg werk over.
Leuk was het om eindelijk ook op de elektrische rolsteiger te staan en hem zelf te bedienen, na een wat schokkerig begin, kreeg ik hem keurig de hoekjes om, nergens meer bukken of in rare houdingen staan, gewoon op de knopjes drukken en je zoeft overal bij langs. De spierpijn heb ik overgehouden van het kruipen in het gangboord met de naaldhamer.
Morgen gaan we het water weer in, zodat de verf wat langer kan uitharden. We gaan gelijk door naar Leeuwarden, precies op tijd voor het feestje van Marjon, het weekend begint voor mij dus op dinsdag.

hydrojetten

2011-03-23T07:29:00.001+01:00

Sinds maandag liggen we weer droog op de werf in Franeker. In december waren we er ook al, maar door het ijs hadden we besloten geen verf op het schip te doen. Dat was maar goed ook, de neus van de Wilhelmina was helemaal kaal gevaren.
Vanaf gisteren, is er een bedrijf bezig om de hele romp tot aan het berghout kaal te spuiten met een hydrojet van 2800 bar. Alle verf, roest en oude teer wordt er afgespoten, een ongelofelijke herrie, waardoor wij zelf niet goed buiten kunnen werken.
Maar het wordt wel prachtig schoon en glad, vanaf morgen gaan ze er een 2 componenten verf opspuiten en hoeven wij alleen maar het berghout en boeisel af te maken. Tot maandag hebben we de tijd.
De eerste de beste gast die straks aan boord komt en niet over de reling naar beneden kijkt en oeh en ah roept kan gelijk weer vertrekken. Ben er van overtuigt dat de Wilhelmina sinds de oplevering in 1893 er nog nooit zo mooi uit heeft gezien.
Roel zag maandag het onderwaterschip voor het eerst en was vol bewondering voor de lijn van het schip en is er nu van overtuigt dat de Wilhelmina nog veel harder kan zeilen

rust

2011-03-19T13:29:00.001+01:00

Voor het eerst in 10 dagen, heb ik rust, het zonnetje schijnt en ik lig bij mijn favoriete werf in Franeker.
Vanmorgen heb ik nog een ontbijtje gemaakt voor 14 mensen en de rest van de dag neem ik vrij.
Sinds het brandje, ben ik samen met Henk en Roel alleen maar aan het slepen, schuiven en schoonmaken geweest. Elke dag om half 8 stond de schoonmaakploeg voor de deur, met steigers, hogedrukreiniger en dies meer zij.
Donderdag is alles gewit, het plafond en de wanden zijn nog nooit zo wit geweest. Maar voor het zover was, hebben we niets anders gedaan dan alle spullen, ook de hele zware van hot naar haar verplaatsen.
Er zijn spieren in mijn lijf, waarvan ik het bestaan niet eens wist. Elke avond na het eten, vielen we gewoon om.
Daarom is het nu driedubbel genieten dit weekend, zon, rust, zon en nog meer rust.

roet

2011-03-09T23:20:00.002+01:00

Een hele week, heerlijk in mijn eentje aan het klussen geweest in de werkplaats, het nieuwe stuurwiel ligt eindelijk in een lijnoliebad.
Jammer genoeg kwam daar maandagochtend een ruw einde aan, omdat een stalen emmer met poetslappen in de brand vloog. Het vuur kwam zo hoog, dat een meter verderop het haardhout in de brand kwam. En dat natuurlijk midden in de nacht, gelukkig belde een toevallige passant de brandweer en was het brandje snel geblust.
Alleen door de rookontwikkeling was alles in de grote werkplaats bedekt met een laagje roet, de kleine werkplaats en het magazijn bleven gelukkig schoon.
Na 3 slapeloze nachten, kregen we gelukkig goed nieuws van de gemeente, (deze is eigenaar van het pand) er komt een heus schoonmaakbedrijf om alle wanden en het plafond schoon te maken en witten.
De spullen moeten we helaas zelf schoonmaken, maar dat is tenminste nog te overzien.

schaal

2011-03-04T08:49:00.002+01:00

Razendsnel gaan de dagen voorbij, nadat me een tijd lang heb laten opjagen door vadertje tijd, doe ik het nu wat kalmer aan. Rustig het ene klusje na de andere afmaken. De rode lijn is alleen de trap, daar probeer ik iedere dag een stukje van af te krabben.
Een aantal jaren geleden is daar iemand aan het lassen geweest zonder de trap af te dekken, waardoor er heel veel kleine brandgaatjes ingebrand waren, daar boven op heeft 2 jaar geleden iemand de trap met een te hete verfbrander mishandeld.
Elke keer als ik naar de trap keek, kon ik wel huilen.
Toen we de Wilhelmina 7 jaar geleden kochten zat er een lelijke smalle trap in, die hebben we de eerste winter er uit gehaald en door een timmerman een nieuwe van eikenhout laten maken. Het zag er prachtig uit en deze zomer gaat hij er ook weer prachtig uit zien, de trap is toch echt het visitekaartje als je binnen komt. Maar wat een werk pffft, over anderhalve week moet hij klaar zijn, dan komt er een clubje vrienden eten in het dagverblijf.
Een veel leuker werkje was het om de nieuwe fruitschaal aan te passen voor een leven aan boord van een zeilschip.
Vorig jaar vond ik een hele grote massief houten schaal, groot en zwaar, maar erg mooi, nu gaat de Wilhelmina nooit zo erg scheef tijdens het zeilen, maar het zal toch maar gebeuren dat dat zware ding van de bar of tafel glijd, daar hou je minimaal een gebroken teen aan over.
Op de bar heb ik nu een draaibaar plateautje bevestigd en onder op de schaal een rond deel uitgefreesd, het past precies in elkaar, waardoor de schaal op een mooie plaats staat en er niet vanzelf afvallen kan.
Het zijn dat soort klusjes, die het klussen leuk maakt.

sneeuw

2011-02-24T09:00:00.000+01:00

Heerlijk met allerlei kleine klusjes bezig. De kluslijst bestaat uit 101 klussen, en door nu een heleboel kleine klusjes te doen, ruimt het aardig op. Zelfs dingen van vorig jaar die net niet helemaal af waren.
Vorige zomer kocht ik op internet een stuurwiel, deze is helemaal schoon geschuurd maar wacht sindsdien op een oliebad. Ben een hele tijd op zoek geweest naar een vijver van de juiste afmeting, maar nu hebben we er zelf 1 gemaakt van hout, bekleed met polyester. Om niet onnodig veel lijnolie te hoeven gebruiken, ga ik de gaten tussen de spaken vullen met piepschuim.
Dan kan eindelijk het stuurwiel een week in bad, daarna een weekje drogen en dan pas 5 lagen lak erop, dat stuurwiel gaat mij dan overleven.
Gisteravond viel er in Leeuwarden eindelijk sneeuw, prachtig om te zien en om doorheen te lopen, je leest het goed, eindelijk, want in Friesland is deze winter nauwelijks sneeuw gevallen, terwijl heel Nederland in december genoot van al die sneeuw, was het hier alleen maar koud en grauw.
En omdat het toch maar voor 1 dagje is, kan genieten ik van het romantische beeld van de Wilhelmina in de sneeuw.

kastje

2011-02-18T11:17:00.000+01:00

Het was een weekje met van alles en nog wat, eerst ben ik taxichauffeur geweest naar Andernach een stadje bij Koblenz, heerlijk scheuren over de Duitse snelwegen met een fijne auto. Vervolgens lekker uit eten op Valentijnsdag en mijn liefje getrakteerd op hartvormige gevulde koeken.
Gisteren heb ik eindelijk mijn Ikea schoenenkastje in elkaar gezet. Heb in mijn leven al heel wat Ikea kastjes in elkaar gezet, maar deze was een lastige, heb er bijna een uur naar staan kijken omdat er 5 plankjes waren, die allemaal verschillend waren. Pas toen ik de gebruiksaanwijzing in omgekeerde volgorde ging lezen, werd het duidelijk.
Het resultaat is erg geslaagd, hij hangt bij de ingang van de roef en heeft genoeg ruimte om al mijn sjaals, handschoenen en ander klein spul in op te bergen, en het lijkt prachtig opgeruimd.
Vandaag moet ik het wandje waar hij tegen aangezet is nog repareren, omdat ik het kastje er in heb laten verzinken, dat scheelde 7 hele centimeters in de doorloop en als je klein behuisd bent, is dat heel veel.
Als ik nu ook nog de tijd vind om mijn vloer op te knappen, dan is mijn roefje weer helemaal top.

Nieko

2011-02-10T11:24:00.003+01:00

Gisteren ben ik samen met Marjon van Franeker naar Leeuwarden gevaren. Natuurlijk niet zonder eerst afscheid te hebben genomen van Nieko en zijn mensen, het gebak ging er in als koek.
De Wilhelmina heeft er bijna de hele winter gelegen, en ik voelde me daar welkom en thuis. Het liefst was ik helemaal gebleven, maar ik moet toch echt in de werkplaats aan de slag, bovendien krijg ik zaterdag een groep slapers aan boord in Leeuwarden.
Het varen met Marjon was gelukkig heel gezellig en al kletsend waren we er in no-time.
Nu liggen we weer naast de Dankbaarheid, kan ik daar ook een oogje op houden. Raar om weer in een stad te liggen, alle geluiden en drukte is best wel wat onwennig.
Het oude rondje lopen met Boomer is wel weer als vanouds. En er is vlakbij ook een helemaal vernieuwde woonboulevard gekomen en ik hoop dan ook de tijd te vinden om daar even rond te neuzen.
Vandaag de schoonmaak afronden en dan eindelijk naar de werkplaats.

loreley

2011-02-07T22:05:00.002+01:00

Vorige week maandag ging de laatste mast weer op het schip, en besloot ik er een weekje tussen uit te knijpen. Nieko was zo lief om op de Wilhelmina te passen en Roel nam me mee naar de Loreley.
Daar is half januari een tanker omgeslagen en sindsdien lagen er 450 schepen te wachten. Niemand mocht er langs wegens explosie gevaar.
Stroomopwaarts is het een ruim week geleden weer vrijgegeven en stroomafwaarts mochten de schepen uiteindelijk ook passeren. Alleen de koppelverbanden liggen er nu nog en op een van deze was ik dus een hele week te gast. Alleen maar lezen en slapen, daar was ik blijkbaar aan toe.
Ik had wel gehoopt mee te varen langs de rampplek en het in het echt te zien, tot nu toe heb ik alles gevolgd op een live webcam. Maar na een week, besloot ik toch maar weer aan het werk te gaan.
Gisteravond was ik weer thuis, net op tijd voor ‘ Boer zoekt vrouw’. Vandaag weer aan de slag, maar in een rustig tempo om alle opgedane energie niet in 1 keer weer kwijt te raken.
En Roel mag morgen eindelijk weer varen en gaat in konvooi door de Loreley. Gelukkig duurt het maar een uur en hoef ik niet de hele dag voor de webcam te zitten.

gereedschapkast

2011-01-26T21:52:00.003+01:00

Ruim een maand geleden heb ik samen met Chiel een oude lelijke kast gehaald uit Ter Apel. De eigenaar van de kast was niet blij, hij had net iets te vroeg ons bod geaccepteerd, en moest nu met minder geld genoegen nemen. Het kreng was loodzwaar en paste ternauwernood in de grote aanhanger.
Roel maakte die zelfde week een groot frame om er op te zetten, zodat ik al mijn handgereedschap er aan kon hangen, in de kastjes komt mijn elektrische gereedschap. Deze week heb ik eindelijk de tijd genomen om hem helemaal op te schuren en netjes in de verf te zetten en hij is prachtig geworden.
De beide masten zijn nu ook helemaal in de verf, de hoofdmast ligt alweer een paar weken buiten te wachten tot hij weer op de Wilhelmina gezet kan worden. Helaas moest ik gisteren een deel van de mast opnieuw verven omdat een onoplettende collega zwaar aan het slijpen is geweest vlak naast de mast, het gevolg is dat er hete stukjes slijpsel in de verf zijn gebrand.
Nou ja, dat kan natuurlijk gebeuren op een werf, maar wat ik wel onvergefelijk vind is dat er niet eens “ sorry” af kon. De werfbaas kwam gelijk overleggen en baalde erg van het gebeurde. Maar de collega loopt mij straal voorbij en zegt niets, en dat vaart met gasten rond, ben benieuwd hoeveel gasten jaarlijks bij hem terug komen, kan nooit veel zijn.

Ipad en hutspot

2011-01-19T10:57:00.002+01:00

Na de Noorderslag, is het gewoon weer verder werken, maandag heeft mijn oude maatje Ted geholpen om alvast door 2 bruggen en een sluis te varen, goed dat we dat maandag al deden, want we hebben 2 uur gedaan over die paar kilometer.
Dinsdag om 7 uur, nog in het donker ben ik samen met Roel naar Franeker vertrokken. Omdat er geen masten op het schip staan, hebben we ook geen toplicht, een lantaarn met een kaarsje op de ankerlier bood de beste oplossing, best een grappig gezicht zo,n kaarsje.
Na een uur varen werd het eindelijk licht, maar verschil was er nauwelijks, omdat het aardig dicht van de mist zat. Tot aan de Wijde ee zijn we op de kont van een binnenvaarder gaan hangen, het leek ons wel zo handig om gebruik te maken van zijn radar.
Om het nog leuker te maken, had Roel zijn Ipad buiten neergezet, daarin zit zelfs een GPS, dat in combinatie met google maps gaf een prachtig real-time beeld van onze positie, prachtig, we wisten precies waar we waren. Alles verliep daardoor zo vlotjes, dat we al om half 2 in Franeker waren.
Daar hadden Nieko en Barend de Dankbaarheid al losgegooid, zodat de Wilhelmina daar kon liggen. 10 minuten later voeren we al met de Dankbaarheid naar Leeuwarden. Toch nog een lange dag dus.
De hutspot die avond was dan ook welverdiend en eigenlijk genoeg voor een 4 koppig gezin, maar we hebben de pan helemaal leeggegeten met z’n tweeën.

slaapschepen

2011-01-11T08:36:00.002+01:00

Het voelt onwennig aan om in Groningen te zijn. Drie keer per dag loop ik het oude rondje rond de flats met Boomer. Het is alweer het derde jaar dat Groningen niet meer mijn winterhaven is.
Eigenlijk wil ik deze winter naar Leeuwarden, maar door de Friesche ijsgekte kan ik daar nog steeds niet naar binnen. Met veel bombarie werd er een vaarverbod ingesteld, het was zelfs op het journaal. Maar het opheffen van het vaarverbod is heel stilletjes gedaan. Op AIS zag ik toevallig een collega door de prinsentuin varen, blijkbaar is het vaarverbod opgeheven.
De haven hier stroomt langzamerhand vol met slaapschepen en aan de andere kant van de brug liggen zelfs 4, ja echt, 4 grote rijnpassagiersschepen, en dat allemaal voor de Noorderslag.
Op de Wilhelmina is alles zo goed als klaar, daarom ga ik vanmiddag met de auto naar Franeker. Volgende week gaat de bezaanmast weer naar buiten en voor die tijd moet hij nog in de verf. Gelukkig staat (nou ja, ligt) hij al in de primer, dus moet hij voor die tijd klaar zijn.
Morgen ben ik een dagje vrij, of zal ik toch maar eindelijk een dagje naar mijn moeder gaan?

kanalen

2011-01-04T07:47:00.001+01:00

Gisteren om 8 uur lag de ijsbreker alweer te wachten in het kanaal. Het had dan wel gedooid, maar het Friese ijs was sterk en ongebroken. Maar ook zonder masten moesten we voor elke brug wachten, omdat de ijsbreker en de collega die ook mee was in het konvooi helaas niet onder de bruggen door pasten.
Bij 1 brug moesten we zelfs een uur wachten omdat de brug vastgevroren zat, frustrerend als je zelf wel onder de brug door past, wat wel weer een voordeel was, dat we rustig in het ijs bleven liggen en niet hoefden af te meren tijdens het wachten.
De hele dag is er koffie gezet door twee vrienden, die zelf de grootste afnemers waren en Henny nam af en toe het roer over, omdat 8 uur varen toch wel erg lang en koud is. Maar ja, als je dat vergelijkt met vorig jaar, is dit natuurlijk weer een makkie.
Om 5 uur was het donker en meerden we af in Groningen vlak bij de sluis, de dag was lang genoeg en morgen zien we dan de stad bij daglicht, inclusief de Korrewegbrug, dat is de brug waar ik jarenlang over heen fietste van mijn huis naar de stad en altijd moest wachten voor al die boten. Toch is Groningen een beetje thuiskomen, heb er tenslotte zo’n 15 jaar gewoond en Kim daar grootgebracht.
De komende week hoef ik alleen maar het schip schoon te maken, een beetje administratie doen en vooral veel winkelen en oude vrienden bezoeken.

kruiphoogte

2010-12-30T13:08:00.001+01:00

Het is gelukt, weliswaar deden we er 3 uur over in plaats van het normale uurtje. Maar dinsdag waren we eindelijk na veel wikken en wegen, of we nu wel of niet zouden gaan en of de mast er nu wel of niet op zou komen, eindelijk in Harlingen. Gistermiddag op de motor naar Terschelling, de wind was gunstig, maar te weinig om tegenstrooms te zeilen, dat was in ieder geval een prettige bijkomstigheid.
De havendienst was in een lollige bui en kon het niet laten om een opmerking te maken over de vrije doorvaart hoogte in de haven, en terwijl we aan het afmeren waren werd er op straat al naar ons getoeterd en gezwaaid vanuit een auto. Terschelling is toch een beetje thuiskomen. Heerlijk een paar daagjes vrij, alleen maar zorgen voor voldoende water en stroom en wandelen met de honden, en natuurlijk op visite bij de toeteraars.
Een heerlijke afsluiting van een druk maar productief jaar.

zwaarden

2010-12-28T08:04:00.001+01:00

Heerlijk rustige kerstdagen gehad, s’middags de mast grotendeels klaargemaakt, hij ligt nog steeds op de wal en de bedoeling was om hem maandag met de kraan aan boord te leggen. Maar het touw en staaldraad is vastgevroren, waardoor er niet mee te werken valt en ook de blokken niet vervangen kunnen worden en dat was de belangrijkste reden om hem op de wal te leggen. Tweede kerstdag om 4 uur heb ik het opgeven, dan maar geen mast met oud en nieuw.
Ondertussen is het hele kanaal dichtgevroren, en is er geen beweging in het schip te krijgen. Gistermiddag kwam eindelijk de beloofde ijsbreker en brak het ijs naast de Wilhelmina. Eindelijk konden we het schip wat afdraaien en het tweede zwaard weer bevestigen.
Zonder mast varen kan prima, maar zonder zwaarden kan ik niet manoeuvreren. De zwaarden zijn prachtig geworden, een totale make-over. Op het staal zitten 5 lagen 2 componenten verf en het hout is behandeld met 5 lagen olie, die er helemaal ingetrokken is, prachtig rood hout is het geworden.
Ben heel benieuwt hoe ze er over 3 maanden er uit zien, andere jaren, met het oude verfplan, zagen ze er binnen de korstte keren weer oud uit, maar ik heb goede hoop dat ze nu beter blijven.
Zo dadelijk ga ik bellen voor de bruggen naar Harlingen en kijken of we door het gebroken ijs komen, ben benieuwt.

winterwelvaart

2010-12-18T14:55:00.001+01:00

Nou, we drijven weer en het ziet er naar uit dat we droog zijn.
Kim en Chiel waren er al om 8 uur om te kijken hoe het dok vol stroomde met water. Even was er paniek bij de buren, zij bleven nog wat langer in het dok, maar moesten dus ook drijven om ons er uit te laten. Halverwege ging hun alarm af en bleek er water in het schip te lopen, het waterpompen in het dok werd gelijk gestopt en snel werd er een stukje hout in het gat geslagen. Daarna konden we weer verder en een uurtje later voeren we terug naar Nieko.
Kim en ik maakten ons klaar om naar Amsterdam te gaan, waar ik via een veiling een wellness hotel had geboekt, lekker met ons tweetjes genieten was het idee. Net toen ik het Miepje in programmeerde met het adres, belde het hotel met de vraag of we echt wel kwamen? Blijkt dat er 20 cm sneeuw is gevallen en de Randstad een verkeers infarct heeft.
De datum konden we kosteloos verzetten en na controle van de buienradar, zijn we maar naar Groningen gereden. Beetje schoppen, wandelen over de kade bij de winterwelvaart, koffie drinken bij een collega en heerlijk eten bij de beste Mexicaan van de stad.
Toch nog een leuke dag gehad met z’n tweetjes.

stilte

2010-12-14T23:26:00.001+01:00

Heel vreemd om de roefdeur uit te stappen en toch niet buiten te staan. Tijdens het werk is dat wel fijn, vooral als het regent. Maar afgelopen weekend was het wel erg stil, want de Wilhelmina ligt gewoon in een werkplaats.
Daar is natuurlijk niks mis mee, maar zoals ik al zei, wel erg stil. Maandag ging gelukkig iedereen weer aan het werk en om 7 uur stond de radio al te schallen, dus een wekker was niet nodig.
Chiel is druk aan het naaldhameren en haalt zoveel mogelijk teer van de romp en ik probeer zoveel mogelijk in de verf te zetten om te profiteren van de betere temperatuur in het dok. Ons werk schiet redelijk op, maar na overleg, blijven we tot vrijdag, omdat ze een dringende klus ergens anders hadden.
Daarom toch maar een verlengkabeltje in elkaar geknutseld om een betere TV ontvangst te hebben, onder de grote deur door en op een bokje langs het kanaal staat de antenne nu. Vier dagen had ik 3 zenders met blokjes en nu heb ik ze allemaal weer. Wat wel een voordeel is van binnen staan is het gasolie verbruik, de verwarming slaat nauwelijks aan en toch is het lekker warm.

schipdok

2010-12-09T09:03:00.001+01:00

Eindelijk lig ik voor het dok. De hele week zat de planning daar vast omdat er niemand met zijn verse verf door het ijs wil varen. Uiteindelijk is de Bruinvisch met een groot stuk vloerbedekking op de kop en een sleper als ijsbreker ervoor weggebracht naar de oude werf in Franeker.
Het oude werfje in Franeker was ook altijd leuk, daar gingen we vroeger wel uit het water. Eigenlijk zou dat een museumhaven moeten worden, met de oude loodsjes van baksteen en nog heel veel spullen uit de oude tijd. Leuk ook om de Bruinvisch daar te zien liggen, omdat die daar ook gebouwd is, geweldig vind ik dat.
Omdat de sleper toch onderweg was, hebben ze mij gelijk ook maar even opgehaald, dat was wel zo handig, niet alleen omdat ik geen zwaarden heb, maar ook geen marifoon voor de bruggen. Zonder marifoon is toch wel erg onhandig, zeker bij de tweede brug, daar werken ze met camera’s en afstand bediening.
Zojuist is de Wilhelmina opgemeten en worden de steunen in het dok op de juiste plaats gezet. Straks eerst het schip schoonspoelen van alle slijp rotzooi, ijs en sneeuw en dan met een busje verf in de auto stappen om het zwaard bij Nieko te verven. Morgen is het schip droog en opgewarmd en gaan we de kop bikken en schilderen, alleen het wit doen we dan, omdat dat ruim boven de waterlijn zit.
Ben al zo vaak langs het schipdok gevaren, wensend dat ik daar in mocht om te schilderen, heerlijk overdekt, geen last van wind en regen (of sneeuw). Maar nu pas, komt het er eindelijk van, tja, ik word toch wat ouder en dat bikkelen in de buitenlucht en stressen in het voorjaar hoeft van mij niet meer. Dit jaar ben ik gelijk doorgegaan, zodat niet alles op het nippertje klaar moet, ook in het voorjaar kan het weer erg tegenzitten.
Hoop zo dat ik het dan wat rustiger aan kan doen en lachend naar mijn bikkende collega’s aan het nieuwe vaarseizoen kan beginnen.

koud

2010-12-02T09:56:00.001+01:00

Plannen zijn er om gewijzigd te worden, zo ook de onze. Door de vroege vorst ben ik als de dood dat de verf er weer af gevaren word, dus leek het mij verstandiger om er geen verf op te smeren. We kunnen dan met een gerust hart naar Terschelling en doen de verf er in maart pas op.
En omdat de werf het druk heeft met een collega, gaan we pas volgende week het water uit om het lek te zoeken. Dat hadden we de eerste week september opgelopen bij een vastloop geintje op een zandbank bij Harlingen. Aangezien het water goed onder controle te houden is, gaan we er nu pas iets aan doen.
Deze week is het buiten bijna niet te doen met werken ( gevoelstemperaturen tot – 15). Vandaag gaan we het weer proberen, de zwaarden moeten toch echt kaal gehaald worden. In de loop van de dag worden ze in de loods gelegd en Chiel probeert nu om er zoveel mogelijk roest af te halen, zodat de herrie in de loods zo kort mogelijk is.
Het enige positieve van het weer is dat we nu een hele schone en opgeruimde machinekamer hebben en dat is toch wel heel fijn.

klusje ?

2010-11-26T14:38:00.001+01:00

Het klussen schiet goed op, de hoofdmast is eigenlijk klaar, maar moet nog wat uitharden. Volgende week kan hij weer naar buiten en kan de puzzel van touwen, blokken en staalkabels er weer aan vast. Verder doen Chiel en ik ons uiterste best om de altijd weer lange onderhoud en klussenlijst wat korter te krijgen.
Bij goed weer werken we zoveel mogelijk buiten en bij regen binnen. Vraag me niet wat er allemaal al gedaan is, de lijst is eindeloos.
Gisteravond in Leeuwarden heb ik samen met Roel een gereedschapkast /bord in elkaar gezet. Al mijn gereedschap is nu onder handbereik en op wielen. Dit weekend wordt hij nog geverfd en afgewerkt. Het is leuk om de werkplaats steeds meer vorm te geven het is nu niet alleen maar een verzamelplaats voor gereedschap, maar een echte fijne werkplek, een plek waar je vanzelf zin krijgt om te klussen.
Helaas moet dat nog even wachten, het belangrijkste zijn nu de mast en de zwaarden waarvan er al 1 op de kade ligt (de andere volgende week). Voor de oud en nieuw moet alles klaar zijn.
Volgende week woensdag gaan we het overdekte dok in en moet de hele zijkant en onderkant ontdaan worden van oude verflagen, dus als er nog iemand zin en tijd heeft om dan te komen helpen buffelen of koken, dan ben je welkom.
Ik verheug me er op, maar zal ook blij zijn dat het klaar is en het een beetje rustiger aan kan doen. Maar het wordt wel een plaatje door het nieuwe verfplan. Ook is het heerlijk om al zo snel na het seizoen al zoveel gedaan te hebben.

masten

2010-11-15T23:47:00.003+01:00

Vandaag was het zover, de masten zijn eraf. Vanmorgen zijn we om 8 uur begonnen met de laatste dingen los te maken en een uurtje later lag de bezaanmast op de wal. De hoofdmast gaf helaas wat meer problemen. De as waarop hij vast zit in de mastkoker zat muurvast.
We hebben van alles geprobeerd om hem los te krijgen maar uiteindelijk moest er een snijbrander aan te pas komen om hem los te snijden.
Gelukkig konden we er nog wel grapjes over maken en werden er heel wat grappige oplossingen bedacht. Halverwege de middag lag ook de grote mast op de wal.
Tjonge wat een warboel van blokken, touwen, staaldraad en elektriciteitskabels. Voorlopig blijven ze buiten liggen, dan hebben we wat meer ruimte om te werken. In de loods liggen al 2 andere masten en als het weer omslaat kunnen ze alsnog naar binnen.

herfststorm

2010-11-11T22:13:00.000+01:00

Sinds dinsdag ligt de Dankbaarheid weer gezellig langszij de Wilhelmina, met een hele grote kraan is hij weer in het water gezet. Gelukkig had Roel een paar uurtjes vrij om te komen kijken, het is toch altijd weer spannend of alles goed gaat en al het laswerk dicht blijft onder water.
Twee andere collega’s zijn weer op de wal gezet en dus staat het hier aardig vol en kan ook de kantine wel wat worden uitgebreid. Daar kunnen 6 mensen in, dus zitten de andere 10 in de loods ernaast, gelukkig zijn dat de rokers, die mogen er sowieso niet in.
Vanmorgen eerst maar eens de twee schepen nagelopen en alles stormvast vastgebonden en opgeruimd. De eerste herfststorm is losgebarsten en ik ben blij dat we in de luwte van wat loodsen liggen.
In Harlingen is er een extra verhoging van de waterstand met 176 cm en de golfhoogte Stortemelk (tussen Vlieland en Terschelling) staat op maximaal 6,5 meter, brrr, daar moet je toch niet aan denken. Zelfs de veerdiensten houden het grotendeels voor gezien.
Vandaag en morgen zijn we dus binnen aan het klussen, buiten is het veel te koud en nat.

gerookte vis

2010-11-06T23:40:00.000+01:00

Franeker dus en het is hier een gezellig plekje. De Dankbaarheid staat er op de wal en er naast staat een scheepje van een Engels echtpaar, Suzan en Dwaine, 2 hele lieve mensen die het nodige hebben meegemaakt en nu weer van voor af aan begonnen zijn.
Komende dinsdag gaan ze weer te water en om dat te vieren was er gisteravond alvast een feestje op de werf. Met z’n allen rond een rookton waar overheerlijke visjes in lagen te roken, een wijntje en een biertje en natuurlijk een fles whisky. Gerookte vis en een slokje whisky, blijkt een geweldige combinatie te zijn.
Het is hier een fijne plek om te werken. Zoals ik het nu heb gepland blijf ik tot 2 december, dan vaar ik 2 bruggen terug en word droog gezet in een overdekt dok. Werken aan de Wilhelmina zonder last te hebben van wind en regen, wat een geweldige luxe en heerlijk om zo vroeg al zoveel gedaan te hebben. Dat scheelt hoop ik heel veel stressen in het voorjaar.

mist

2010-11-06T00:38:00.000+01:00

Het was ( alweer 4 dagen geleden ) een bijzonder weekend, niet alleen door het prachtige weer, maar ook door de vrolijke gasten.
Zondag zeilend met een mooi windje naar Terschelling en maandag laat in de middag zonder wind weer terug. De groep kon zo nog wat fietsen en winkelen en natuurlijk nog een terrasje pakken.
De hele dag was het al nevelig en toen we om 4 uur vertrokken konden we nog wat boeien volgen, maar na een half uur trok alles helemaal dicht en was er geen boei meer te vinden, uiteindelijk zijn we maar voor anker gegaan. De groep belde opgetogen met het thuisfront en hun diverse werkgevers dat ze de volgende dag niet konden komen.
Maar tot mijn blijdschap werd het zicht weer wat beter en konden we anker op. Een uur later trok het weer dicht en gingen weer op zoek naar een ankerplaats, maar net zo plotseling als het kwam, was het ook weer weg.
Om half tien kwamen we in Harlingen aan. Al met al een spannend tochtje ter afsluiting van het seizoen.

mijn roefje

2010-10-30T12:22:00.000+02:00

De roef is prachtig geworden, alles schoon, opgeruimd, weggegooid en helemaal wit. Ook de stof voor de bank is uitgezocht en bestelt door de stoffeerder, de kussens worden ook anders van model, niet recht en strak, zoals het nu is, maar losjes en comfortabel en met een bloemetje.
Om alles af te maken heb ik ook een LED flatscreen TV besteld. Als het goed is word alles eind komende week geleverd.
Het enige wat nog gedaan moet worden is de tafel en het aanrecht lakken en de vloer opnieuw in de verf zetten.
Zelfs de marifoon kabel die al 4 jaar door de roef slingert is nu weggewerkt, hoe bestaat het!
Morgen komen de laatste gasten aan boord en zeilen we naar Terschelling, wonderlijk, het waait al 2 weken vrij stevig, en ook volgende week krijgen we veel wind, maar dit weekend word het heerlijk rustig, morgen een viertje en maandag schijnt de wind zelfs af te zakken naar een 1 Bft.
Heerlijk nog 1 keer genieten van een zeiltochtje en dan naar de werf in Franeker voor de winterwerkzaamheden.

basel

2010-10-25T08:03:00.000+02:00

Vorige week heerlijk mee geweest op de Wilhelmina 1 en 2. Eerst laden in Amsterdam en dan 5 dagen varen naar Basel Zwitserland. De eerste nacht heb ik het gepresteerd om 10 uur achter elkaar te slapen, voor mij een record, meestal slaap ik 6 tot 7 uur. Maar met de Brandarisrace nog in mijn vermoeide lijf had ik blijkbaar behoefte aan wat meer slaap.
Voor het eerst ook dat ik meegevaren ben naar het eindpunt, de Rijn is niet verder bevaarbaar. Basel ligt op een drielandenpunt en Henny komt uit het Duitse gedeelte van de stad.
De laatste sluizen worden allemaal bediend door de Fransen en tot onze schrik, besloten ze daar te staken, omdat we geen idee hadden hoelang dat zou gaan duren, zijn we met de auto via Frankrijk en Duitsland naar Zwitserland gereden om boodschappen te halen . Na 2 uurtjes werden we alweer gebeld door de stuurman, dat de sluis weer draaide, Roel snel terug gebracht naar de sluis en ik weer met de auto terug naar Basel, nog even fijn boetiekjes kijken en een hazeslaapje in de auto op een parkeerplaats.
Vrijdag weer terug gereden naar Nederland, maar door heel veel wegwerkzaamheden in Duitsland, reed ik er 12 uur over, weet ik gelijk hoe dat voelt voor onze zuid-Duitse gasten.
Gisteren was ik eindelijk weer een beetje fit en zijn Henny en ik begonnen de hele roef met ammoniak schoon te maken en te schuren. Heerlijk om straks de winter in een fris geschilderde roef te kunnen wonen.
Deze week ook maar eens informeren of mijn plekje in Leeuwarden nog vrijkomt, daar ligt nu een vrachtscheepje en ik wil toch wel graag in de buurt van de stroomkast liggen.

D N F

2010-10-18T00:11:00.002+02:00

Het was een prachtig weekend, dagenlang hield ik niet alleen de weersites in de gaten maar wachtte ook in spanning de bemanning af. Vrijdagavond kwamen ze aan boord, 27 mannen en vrouwen. De meeste hadden al zeilervaring, dus dat was een meevaller.
Voor de broodnodige teamspirit had Hans de organisator, niet alleen T-shirts maar ook jasjes laten drukken met het Wilhelmina logo. Prachtige zwarte jasjes, waar ik er ook 10 van aangeschaft heb om uit te lenen aan onderkoelde scholieren ;-)
De windverwachting was uiteindelijk dat er tegen 11.00 uur bij de start een dikke 6 zou staan uit de noordwest, afnemend 5. Maar tegen 12.00 uur trok de wind aan tot een 7. Aangezien de zeilvoering aardig belangrijk is tijdens een wedstrijd, had ik samen met Maaike s’morgens besloten om alleen de bezaan te reven, zodat hij er later erbij getrokken kon worden zonder de kluiver te gebruiken. De start was goed getimed en we kwamen mooi hoog in het wedstrijdveld. Met noordwest hoefden we pas in de Vliestroom en Meep te kruizen.
Maar toen we daar aankwamen, moest ik een hele moeilijke beslissing nemen, alles en iedereen bij ons was nog heel (op een halstalie blokje na). De wind was aangetrokken tot een flinke 7. Bij de schepen om ons heen waren er verscheidene zeilen gescheurd, ook was er een omgewaaide kluiverboom en wat geknapte bakstagen. Maar het kruisrak zou toch heel andere koek worden, eigenlijk kon je er op wachten dat er dan dingen echt fout gaan, en aangezien daar dan mensen bij betrokken zijn, nam ik de beslissing om te strijken.
Gelukkig was ik niet de enige die dat deed, en dat waren niet de minste schepen. Uiteindelijk zijn er van de 20 schepen in onze klasse maar 6 over de finish gekomen. De crew bij ons aan boord vatte het gelukkig sportief op en we hadden evengoed een heerlijke avond op Terschelling.
Vandaag hebben we het goed gemaakt en hebben we van de terugweg een wedstrijd gemaakt, met z’n allen kruizen onder het Griend, heel gemoedelijk, maar wel goed in de gaten houden wie er op kop gaat. We brachten het er helemaal niet slecht van af en het was een geweldige zeildag.
Volgend jaar gaan we weer met de zelfde crew, en dan maar hopen dat dat geen DNF wordt.

vrij

2010-10-13T11:09:00.001+02:00

4 Dagen vrij. Heerlijk tijd om de administratie te doen, een berg was weg te werken en de puntjes op de i zetten voor a.s zaterdag en tussendoor gezellig shoppen en heerlijk koken.
Heerlijk om ook weer eens een paar dagen alleen te zijn met Boomer. Henny is een paar daagjes met een vriend aan het zeilen op het IJsselmeer en Roel is gisteren weer vetrokken naar de Rijn, waar hij grappig genoeg op een koppelverband gaat varen dat de “Wilhelmina” heet.
Afgelopen weekend was hij mee en hebben we 2 dagen gekruist op het Wad, waardoor Henny en ik nu een geolied team zijn geworden. Het overstag gaan, gaat nu perfect en dat is komend weekend tijdens de Brandarisrace erg belangrijk. Ben zo benieuwd op welke plaats we dit jaar uitkomen.
In onze klasse doen zo’n 20 schepen mee en het hoogste wat ik bereikt heb is de 15 de plaats en natuurlijk een aantal D.N.F s (Dit Not Finisch). Dat laatste lag altijd aan het tegenstrooms kruizen in de Meep. Vreselijk hard werken en vervolgens niet finishen voor 16.00 uur, das pas balen.
Vorig jaar deed ik niet mee, dus kan ik nu eindelijk laten zien wat we de afgelopen 2 jaar bereikt hebben, nu pas, na 7 jaar op dit schip varen, heb ik het gevoel dat ik het door heb en zijn Willemientje en ik één geheel geworden, ik heb er zin in!

ingesloten

2010-10-02T23:56:00.002+02:00

Oktober is het alweer, van oudsher is dat een maand die niet helemaal volgeboekt is. Al moet ik zeggen dat oktober 2010 aardig geboekt is. Afgelopen week hebben we in Franeker gelegen voor wat broodnodige klusjes, in de loop van het seizoen gaan er toch wel eens wat dingen stuk.
Het gaffeloog is geheel vernieuwd en aan de zijstagen van de kluiverboom zitten nu kettingen, die in een lip passen aan dek zodat de stagen wat gemakkelijker strak gezet kunnen worden. En alles is nu minder slijtage gevoelig, dat scheelt een blok per jaar en heel wat meters touw.
Vanaf Franeker zijn we vrijdag naar Leeuwarden gevaren voor een B&B klus in het centrum van de stad. De havendienst had mijn gereserveerde ligplaats keurig afgezet met een lint. Toch lag daar een jacht, waar moet je dan heen? Eerst maar voorzichtig afgemeerd aan een parkeerpaaltje en de wal opgestapt om deze aardige Zwitsers erop te wijzen dat het lint ergens voor dient. Daarna kon ik voor de tweede keer in de gracht gaan draaien en afmeren. Het leek redelijk ruim, omdat er aan de overkant een woonschip afwezig was. Wat ik mij niet realiseerde was dat daar natuurlijk nooit gebaggerd word en mijn roer liep vast in de prut, voorzichtig een beetje bijgedraaid en alles paste weer. Dat terwijl de Zwitser met zijn 9 meter schip en kopschroef moeilijk liep te doen, toch weer leuk.
Die reservering, had ik afgelopen week geregeld voor 2 nachten. Vrijdagavond komt er doodleuk iemand langs om havengeld te innen en te vertellen dat de bruggen zondag niet draaien en ik de stad niet uit kan. Ik begrijp best dat er af en toe onderhoud gepleegd moet worden aan die bruggen, maar niet dat ze mij dat van de week niet vertelden toen ik belde. Vrijdag om 4 uur gaan alle ambtenaren naar huis en kun je in principe niets meer regelen.
Zaterdagochtend ben ik aan het bellen geslagen en kreeg overal antwoordapparaten. Na een uur schoot mij pas te binnen dat ik ook marifoon heb en dus de betreffende brug kon oproepen. Eindelijk kreeg ik een telefoonnummer die wel bereikbaar was. En nog belangrijker, deze vriendelijke man wilde op zijn vrije zaterdag wel regelen dat ik maandag om 6 uur door de bruggen kan, gelukkig maar want maandag om 10.00 uur staan de gasten in Harlingen op de kade.

gaffeloog

2010-09-27T09:27:00.002+02:00

Zaterdag besloten we de wind en de drukte rond Terschelling te laten voor wat het was. De kans was groot dat we daar niet binnen kwamen en voor Vlieland moest ik voor half 2 al over de zandbanken zijn en met 3 meter hoge golven wil je echt niet door de Stortemelk.
Medenblik vonden we wel een goede optie, leuk stadje en halve wind er naartoe. Zondag was het plan nog wat te kruisen naar de sluis. Maar plannen zouden plannen niet zijn als er niet iets zou zijn dat roet in het eten gooit. Halverwege het IJsselmeer hoorden we een knal vanuit de mast en hing het grootzeil alleen nog maar aan de piekeval. Het oog dat aan de gaffel zit en verbinding maakt met de klauw, was finaal afgebroken. 3 Maanden geleden zat daar al een scheurtje en toen is hij in Stavoren door een staalbedrijf gerepareerd.
Gelukkig was ik maandag al van plan naar een werf te gaan, dus kan het ding nu in zijn geheel vervangen worden. Om zondag niet te hoeven kruisen zonder grootzeil, zijn we maar voor de wind naar Stavoren gezeild.
Voor de ingang stond een aardige deining en ik geloof dat mijn gasten daarna helemaal blij waren dat ze niet door de Stortemelk hoefden.
Zondag ondanks dikke mist toch maar weer naar buiten, met 2 uitkijken voor op het schip en net genoeg wind om koers te kunnen houden.
In plaats van het grootzeil, mijn “nieuwe” tussenstagzeil omhoog getrokken. Toen de mist opklaarde, kon ik tot mijn grote vreugde zien dat mijn collega’s die hun gewone zeilvoering hadden, niet sneller gingen als wij, leuk om te zien!
Om 12 uur kakte de wind helemaal in en langzaam werden alle zeiltjes weer opgeruimd en konden wij op het torretje verder, terug naar Harlingen.

school

2010-09-23T14:41:00.001+02:00

Via de lagere en middelbare landbouwschool kwam ik uiteindelijk terecht bij de zeevaartschool. Vooral op de middelbare landbouwschool heb ik een geweldige tijd gehad. Je bent tenslotte jong en de wereld ligt nog voor je open. Als iemand mij toen had verteld, wat ik nu uiteindelijk doe, had ik hem niet geloofd.
Toen ik pas aan het varen was, kwam er ieder jaar een volleybalclubje meezeilen en al snel kwam ik er achter dat er een leraar bij zat van mijn oude school, leuk om iedere keer weer herinneringen op te halen aan die goeie oude tijd.
Henk vond het varen zo leuk dat hij al snel met een schoolkamp op de proppen kwam. In de loop der jaren is er zoveel veranderd dat het niet mijn school meer is, maar leuk blijft het wel.
De leraren en leerlingen zijn erg aardig, het weer gedraagt zich eindelijk eens een keertje normaal. En het eten is heerlijk, heb me gisteren bijna ongans gegeten in witlof met ham en kaas uit de oven, heerlijk. Vandaag staat er Mexicaans op het menu, ben benieuwd.
Door al dat heerlijke eten en het rustige weer, heb ik een top weekje. Niet in de laatste plaats omdat ik zondag avond lekker ontspannen uit de sauna kwam, samen met Maaike die het hele natte weekend mee had geholpen om Henny nog beter in te werken. Nu maar hopen dat het nog een maandje zo blijft.

weerkaarten

2010-09-18T08:59:00.001+02:00

Dat lage druk gebied boven Nederland, blijft maar rondjes draaien en wil maar niet vertrekken. De meeste weersvoorspellingen voor meerdere dagen zijn ronduit waardeloos. Donderdag werd er Bft 4 voorspeld voor zaterdag en zondag Bft 2. Maar nee hoor, al weer 6-7.
Gelukkig word er wel weer goed voorspeld over wanneer het precies gaat gebeuren. Voor internet bestond, kreeg je van de kustwacht te horen dat het vandaag 7 gaat waaien, maar waar en wanneer, daar had je geen idee van. Tegenwoordig kijk ik op meerdere sites en puzzel uit wanneer en of we beter vroeg of laat kunnen vetrekken. Af en toe word ik er gek van, want al die weerkaartjes moeten ook nog in het getijkaartje passen.
Alhoewel, de oude wijsheden, kun je er ook prima op loslaten, vroeger wisten ze al dat als de vloed er aankomt, er vaak ook meer wind komt, dat kun je dan weer prachtig zien op de huidige weergrafieken.
Nou ja, dit weekend met een bekende groep ITers tussen de buien door naar Terschelling. Heel veel lekker eten, en een espressomachine mee.

wind

2010-09-16T17:24:00.002+02:00

Het was inderdaad heerlijk om een paar daagjes weg te zijn. Van uitslapen kwam niet veel, omdat het schip uitgerust is met een zware Mann Diesel, pal onder onze slaapkamer en deze werd rond 6 uur s’morgens gestart, dus zat ik na een uitgebreide douche om half 7 in het stuurhuis aan de koffie.
Zondagavond waren we terug in Harlingen en dom, dom, dom, ik had verkeerd op de boekingslijst gekeken en dus waren de gasten er ook al en niet op maandag, zoals ik dacht.
Maandagochtend, terwijl de groep nog aan het ontbijten was zijn we naar de werf gevaren om de nieuwe kluiverboom erop te zetten. Niet dat we hem nodig hadden deze week, maar dan ben ik eindelijk van dat kale gevoel af.
De rest van de week hadden we dus heel veel wind en is alleen het grootzeil en de fok erop geweest.
Die maandag dus gelijk naar Enkhuizen gezeild en daar 2 nachten gebleven.
Woensdag om 8 uur vertrokken om de buien van die middag voor te blijven. Dat lukte wonderwel ik was de eerste die in Medenblik aankwam. De collega’s die later aankwamen slaakten een zucht van verlichting toen ze binnen kwamen. Was erg in de nopjes met mijn strakke timing.
Vandaag zijn we halve wind naar Makkum gekomen met een aantrekkend zesje, heerlijk om weer gewoon te kunnen zeilen zonder hem te knijpen voor windvlagen van 8 tot 9 beaufort.

wissel

2010-09-10T16:33:00.002+02:00

Afgelopen vrijdag alweer, is de kluiverboom eraf gehaald. De nieuwe boom ligt al gedeeltelijk klaar, maar het ijzerbeslag van de oude moet er nog op en natuurlijk nog de nodige lagen lak.
De hele week vaar ik dus al zonder kluiverboom, nu voel ik me wel erg kaaltjes en iedere collega wil weten waarom en wat er aan de hand is, dat levert in de haven wel de nodige koffiedrinkers op, en dat is weer gezellig. Maar het heeft ook zijn voordelen, het manoeuvreert een stuk gemakkelijker zonder dat ding. Ook leuk om vlak voor de haven tegen Henny te zeggen dat de kluiverboom alvast omhoog mag.
De brugsmurfjes van de afgelopen week kregen het gootzeil prima omhoog, maar denk ik dat kluiver en bezaan een beetje teveel van het goede was geweest. Daarbij waren we maandag aan de late kant, omdat we tijdens het hijsen te veel weggezet werd door de stroom, dat samen met een extra verlaging van 70 cm, zorgde er voor dat we gelijk op een zandbank liepen net buiten Harlingen. Om 6 uur waren we weer los en konden achter de samen varende schepen aan naar Terschelling.
Net voor het donker kwamen we aan en werden door de andere klassen met luid gejuich onthaalt.
Woensdag waren we weer in Harlingen om van klas te wisselen en het zelfde rondje nog eens te varen. Alleen nam Bert het donderdag van me over, zodat ik voor het eerst in maanden eens een lang weekend met Roel meekon naar Zeeland en de Rijn op naar Duitsland, uitslapen, lezen en wat koken. Heerlijk!

great wide open

2010-09-04T13:09:00.002+02:00

Prachtig weer dit weekend, heerlijk! Gisterochtend alle bedden opgemaakt, handdoeken en ontbijtspullen aan boord gesleept en s’middags al vertrokken naar Vlieland om daar als B&B te liggen. De meeste gasten waren al aan boord, al was het maar omdat de veerboot volgeboekt was.
Dit weekend is daar de “Great wide open” een muziek en kunst festival. Straks ga ik nog even in het dorp kijken, maar nu eerst even bijkomen van 22 ontbijtjes maken. Zou ook best even stiekem bij de collega’s willen kijken, of die het ook zo netjes en uitgebreid doen als wij, gekookt eitje, gebakken spek, 2 soorten sap, yoghurt, melk, creusli, fruit, 2 soorten ham, 2 soorten kaas, lekker brood, broodjes, echte boter en 3 verschillende zoetwaren. En dat mooi uitgestald op de bar en de tafel netjes gedekt.
Ook blij met de hulp van Henny, die de rest van het seizoen aan boord blijft als maat, maar nu dus even ontbijthulp is.
En natuurlijk blij dat het nu wel mooi weer is, vorig jaar woei het Bft 8 en 3 schepen voeren naar Vlieland, door de stortemelk, deze schippers weten nu waarom het de stortemelk heet, er is geloof ik aardig wat servies gesneuveld.
Een aantal andere collega’s bleven toen wel in Harlingen liggen en hun gasten kregen een veldbed in een gymzaal. Dus ben ik niet alleen blij maar ook erg opgelucht met het mooie rustige weer.

maten en piraten

2010-08-29T20:40:00.002+02:00

Een vreemd weekend gehad, de groep kwam uit Oostenrijk en speelde historische gebeurtenissen na. Omdat ze dit keer op een zeilschip zaten, hadden ze besloten een piraten spel te spelen. 21 Volwassenen en kinderen kwamen in piraten outfit aan boord en speelden het hele weekend hun rol met verve.
Vrijdagavond zijn we gelijk naar Kornwederzand gezeild om het spel rustig te kunnen spelen.
Jammer dat het daar zo druk was omdat de 24 uursrace aan de gang was. Daar deden 730 schepen aan mee, waarvan een gedeelte door de sluis moest. Zo kwam zelfs de beroemde Roy Heiner nog voorbij. Ik kende hem alleen maar van foto’s en nu kwam hij zomaar langszij.
Zaterdag fijn op het IJsselmeer gezeild met af en toe wat buien. Dit weekend was Henny mee als maat, ik kende haar alleen maar via de telefoon, en gelukkig was ze in het echt ook zo leuk.
De komende week gaat Andras mee, deze jongeman ken ik ook niet, maar klonk ook erg leuk aan de telefoon. In de loop van de week moet ik beslissen wie de rest van het seizoen meegaat op de Wilhelmina.
Ben zo blij en opgelucht dat het maten probleem opgelost is. Een leuke maat aan boord is toch wel heel belangrijk merk ik. Ik word er weer een blije schipper van.

storingen

2010-08-24T23:08:00.002+02:00

Het weer bestaat de laatste dagen alleen maar uit storingen. Dus veel wind en in buien nog meer wind.
Maandag kwam de groep wat laat aan en zijn we snel op de motor naar Makkum gevaren. Voor de sluis was het lekker rustig, maar na de sluis was het dus lager wal, veel golven en lekker rollen naar Makkum.
Vlak voor de haveningang raakte ik nog net een klein boeitje die de ondiepte markeert, maar door de golven heb ik er niet te veel aandacht aangeschonken. Blijk ik dat ding meegenomen heb aan het zwaard. Tijdens het afmeren, ging hij vanzelf weer los en bleef hij achter het schip liggen, met betonblok en al.
Morgen komt er een boot van Rijkswaterstaat om hem weer op zijn plaats te leggen. Vandaag stonden er buien op het programma tot 9 Bft daarom besloten we maar in de haven te blijven. Pas om 17.00 uur verscheen er een gitzwarte lucht en kwam er onweer met veel wind en heel veel regen.
Een uur later viel de walstroom er uit en was ook niet meer aan de praat te krijgen. Eerst alle landkabels nagekeken, de hutten gecontroleerd enzo, maar niets gevonden. Na een uurtje nog maar eens gekeken en toen zag ik het wel! De slagregen was bij de droger naar binnen gekomen en dwars door een kabeldoos gelopen. Het doosje open geschroefd om te laten drogen en alles deed het weer.
Toch fijn dat ik dit soort storingen wel zelf kan verhelpen, nu nog het weer, als ik lang genoeg wacht, dan word dat vanzelf weer beter.

buiswater

2010-08-18T21:18:00.002+02:00

Wat een hectiek op maandagmorgen, De verzekering en de waterpolitie waren er ongeveer gelijk. De politieman moest alle gegevens van het schip hebben en de verzekeringsexpert dreigde de gescheurde kluiverboom goed te keuren. Pas met een zaklamp kon hij in de scheuren kijken en zien dat ze toch echt vers waren.
Ondertussen ging het mis met Kim en mij en ging ze boos naar huis.
Om 12 uur kon ik eindelijk vertrekken naar het IJsselmeer met een invalmaat. Eerst maar eens rustig zeilen naar Stavoren, ook om dat de kinderen toch wel erg klein zijn deze week, allemaal zo’n 14 jaar.
Dinsdag woei het 6 met uitschieters naar 7, dat betekende lekkere golven voor Stavoren, Makkum was gelukkig bezeild en de kids hadden de grootste lol met al het overkomende buiswater. Voordeel van zoveel wind is dat je er toch wel snel bent in die volgende haven.
De lerares was helemaal in haar nopjes met de wasdroger zodat alle broeken 2 uur later weer droog waren. De reddingsvesten hebben wel de hele nacht aan dek gehangen om te drogen.
Vandaag met een heerlijk zonnetje naar Terschelling gezeild, toppie.

horizontoer

2010-08-12T13:46:00.002+02:00

De horizontoer is weer begonnen, 6 schepen deze keer en 9 dagen onderweg. Zaterdag al om 7 uur vertrokken naar Texel en zondag om 6 uur naar Terschelling.
Veel oude bekenden aan boord, maar ook nieuwe gezichten, gelukkig is er een programmablaadje om uit te vissen, wie is wie en wat doen ze? De Toer voelt als een familie feestje, en dan mis je toch een paar familieleden die er dit jaar niet bij zijn.
Dit jaar heb ik voor het eerst het toerschema gemaakt, wanneer vertrekken we, hoe loopt het tij en wanneer komen we aan. Dat was een beetje puzzelen en Peter van de Pelikaan controleerde alles. Toch zijn er nog 2 foutjes ingeslopen. De vertrektijd vanaf Vlieland had ik niet zo nauw genomen, we hadden tenslotte 3 tijen om op Schier te komen. Iedereen is aan boord, dus ik dacht, dat kunnen we altijd nog veranderen. Mooi niet dus!
Dit jaar voor het eerst 9 dagen en wisselingen van gasten en artiesten op de eilanden. De veerboot met nieuwe gasten kwam via Terschelling naar Vlieland. Daarom de gasten gevraagd om op Terschelling vast af te stappen, zodat we iets eerder konden vertrekken en ze daar op konden pikken.
Alles lukte prima, maar het water liep al hard af. Met een lekker windje snel naar de Oosterom gezeild. Met 10 centimeter water onder de kiel over de ondiepte gezeild. De Poolster zat achter ons en besloot ons daar in te halen, Joska trok er zijn kluiver bij, en inderdaad hij liep ons bijna voorbij. Maar naast onze kop bleef hij hangen door de zuiging van de schepen op de ondiepte en kon hij niet verder voorbijlopen. Uiteindelijk werd de zuiging zo groot dat ik uit het roer liep en vol op zijn kont liep.
Bij mij zit nu een grote scheur in de kluiverboom en een deuk in de kop. Joska heeft zijn buitenboord motor en een zwaardlier aan gort. Maar gelukkig geen gewonden en zo. We konden zelf vlot weer doorvaren, het tij wachtte tenslotte niet. Op Schier de koppen bij elkaar gestoken en besloten de waterpolitie in te lichten, zodat die mogen uitvissen wie er schuldig is. Maandag komt de verzekering langs en kunnen we de schade gaan herstellen

Wilhelmina onderzeil op IJsselmeer

2010-08-04T22:25:00.001+02:00

foto's

2010-08-02T21:50:00.001+02:00

lager wal

2010-08-01T10:14:00.000+02:00

Al 3 jaar lang ging het skûtsjesilen bij Stavoren niet door wegens te harde wind. Al 4 jaar lang huurt het Jouster stichtings bestuur een schip om op het IJsselmeer de verrichtingen van hun ploeg te kunnen zien. En al 3 keer werd er dus alleen maar gezellig geborreld aan boord in de haven. Dit jaar werd er op het nippertje besloten, “it giet oan”.
Er stond dus een leuk windje, maar de Wilhelmina ligt dus heerlijk stevig op de deining. Dwars door het oefenveld zijn we naar de buitenste wedstrijdboeien gevaren, machtig al die aanstormende skûtsjes. En wat een wedstrijd, met een paar prachtige duels tussen Joure en Heerenveen, tot op het laatste moment spannend, Heerenveen won en Joure kreeg een welverdiende tweede plaats.
Wij hadden in de haven wat minder geluk en lagen lager wal op de steiger. Dus voortdurend schommelen en bonzen, om 12 uur snachts zagen we dat er een beter plekje was vrijgekomen en hebben we samen met 2 vrienden het schip nog even verhaald, zodat we van een heerlijk rustige nacht konden genieten en heerlijk konden uitslapen.

zorgboot

2010-07-30T09:11:00.001+02:00

De afgelopen dagen was het aantal mensen aan boord gelijk aan het aantal honden. Zou je dat ook wiskundig kunnen opschrijven?
Mijn moeder, die toch al heel wat jaartjes telt, kwam manmoedig aan boord geklommen met haar hondje. De paniek stond in haar ogen toen ze de steile getijdentrap zag. Ik deed net of ik het niet zag en zei: “kom maar mam, loop maar gewoon achter mij aan” met trillende benen liep ze achter me aan de trap af en klom over de reling. Weet zeker dat als ze in Harlingen had gewoond en niet helemaal in Emmen, ze zich had omdraait en naar huis was gegaan.
In de loop van de dagen, werd ze wat zekerder en hebben we mooie dagen gehad op Terschelling. Maar met 3 honden aan boord was het net een kennel.

Marjon, 1 van de vriendinnen die afgelopen weekend aan boord was, is zondagochtend met de snelboot naar het ziekenhuis gegaan, pas maandag werd de diagnose gesteld, een acute blindedarm ontsteking.
Maandagavond wilde ik snel nog even op bezoek en ik trof haar net op tijd om mee te helpen haar naar de operatieafdeling te brengen. Met een beetje raar gevoel stond ik even later weer buiten. Gelukkig kwamen toen net de vriendinnen aan die er zouden zijn als ze weer wakker werd.
Later op de avond kreeg ik een belletje dat alles goed was gegaan, maar dat ze nog 5 dagen moest blijven.
Jammer dat het niet een week eerder was gebeurd, dan had ik mooi voor haar kunnen zorgen, samen met mijn oude moeder, 3 honden en een vriendin in relatienood, was ik een mooi zorghotel geweest op Terschelling.

trein

2010-07-26T11:43:00.002+02:00

Jeetje, al een stilte van 10 dagen, zie ik. Komkommertijd? net als de gewone media? Het leven en werken gaat gewoon door op het Wad. Gasten, zeilen, havens, het gaat almaar door.
De hele week al last gehad van lawaai in de havens. Al 3 nachten ben ik er uit geweest om er wat van te zeggen, een aantal malen vriendelijk gevraagd, 1 keer aan het schelden geweest, maar de leukste keer was toch wel dat ik langzaam in het zicht van de lawaaischoppers een putsemmer met water ophees, op een bankje klom in mijn pyjama en goed mikkend, de buur gasten op een verfrissende douche trakteerde. Het was gelijk stil, gerechtigheid om half drie s ‘nachts en na een waarschuwing.
Het gevolg van dit alles was wel dat ik aan het eind van de week doodmoe was van het slaapgebrek. Dit weekend eindelijk normaal kunnen slapen. Daarbij ook nog een hele club vriendinnen aan boord, zaterdag prachtig gekruist naar Terschelling, kortom een topweekend, Met heel veel dank aan Maaike. Vanmorgen werd ik wakker gebeld door iemand die vertelde dat er in de haven van Stavoren een trein door de firma de Groot was gereden. Tsjonge wat een ravage en dat pal naast de charterhaven. De Groot is 1 van de oudste en beste watersportwinkels van Nederland en de nieuwe winkel was nog maar een paar jaar open. Wat zullen de schippers daar geschrokken zijn, wat een herrie zal dat gegeven hebben. Alsof de wereld vergaat denk ik.
Volgende week zaterdag ga ik even kijken tijdens het skûtsjesilen.

nachtzeilen

2010-07-16T22:56:00.000+02:00

Ook ik had last van de wind de afgelopen dagen, woensdag dacht ik slim te zijn en van Vlieland naar Workum te zeilen. Vol tuig kruisten we de Vliestroom en het Inschot in. Geweldig ging het en ook de gasten genoten met volle tuigen. Bij de sluis snel even de buienradar gecontroleerd wegens het weeralarm.
Omdat de wind op het IJsselmeer er de brui aan had gegeven, zijn we op de motor naar Workum gevaren en terwijl in het zuiden de eerste dreigende lucht er aan kwam, hebben we nog snel even gezwommen voor het Workummerstrand.
Het plan was om donderdag voor de wind naar Makkum te zeilen, alleen waren de golven op het IJsselmeer behoorlijk hoog, maar dat was geen wonder met windkracht 7 tot 8 af en toe. Uiteindelijk zijn we blijven liggen en is de groep naar Sneek gegaan om daar rond te kijken.
s ’Avonds laat ging de wind eindelijk liggen en na een hele dag in de haven, kreeg ik zo’n zin om naar buiten te gaan. Iedereen was gelijk enthousiast, en 5 minuten later gooiden we los om onder een prachtige sterrenhemel naar Kornwederzand te zeilen.
Het IJsselmeer helemaal voor ons zelf en aan de horizon de lichten van Makkum en Kornwerd, zelfs het schijnsel van de vuurtorens van Texel en Vlieland kwamen boven de dijk uit. Om half 3 meerden we af voor de sluis en kropen moe maar tevreden in bed.

skûtsje

2010-07-14T09:40:00.001+02:00

Zaterdag ben ik als maat mee geweest op het skûtsje van het Twentse ros. Dat is een stichting die schoolreizen aanbied aan jongeren, meestal uit achterstandsbuurten.
Vanuit Warten wordt er dan een paar dagen rondgevaren op het skûtsje.
Het onderhoud wordt in Enschede gedaan door een werklozen project en de bemanning tijdens de kampen bestaat voornamelijk uit vrijwilligers.
Dit keer voer het stichtingsbestuur een dagje mee en was ik dus 1 van de vrijwilligers en Roel de schipper. Maar jeetje wat was het warm die zaterdag, uiteindelijk overboord gesprongen en samen met Boomer een tijdje achter het schip aan gezwommen, heerlijk was dat.
Ook leuk om op plaatsen te varen waar ik met de Wilhelmina echt niet kan komen, er was zelfs een slootje die bijna te smal was voor het Ros.
Het skûtsje museum in Earnewoude is ook echt een aanrader, leuke plek voor platbodem fanaten. Jammer vond ik alleen dat de gids er vanuit ging dat vrouwen alleen als aanhangsel binnenkomen en geen serieuze gespreks partner zijn over bootjes, moest uiteindelijk aan Roel vragen of hij wilde vragen met welke houtsoorten ze daar werken. Ben in de charterwereld er zo aan gewend dat vrouwelijke schippers normaal zijn, dat ik vergeten was dat dat blijkbaar niet overal zo is.
In Warten teruggekomen, ben ik nog maar eens overboord gesprongen, om een beetje af te koelen voor het gepande etentje met het bestuur, in mijn favoriete restaurant het skûthus in Warten natuurlijk.

schiermonnickoog

2010-07-07T12:01:00.000+02:00

Nou, het rubberbootje hangt, en ik moet zeggen, het ziet er heel netjes en professioneel uit. Denk dat ik hem zo min mogelijk gebruik, dan blijft hij tenminste mooi ;-)
Zondag was er de gebruikelijke ergernis van het op het laatste moment horen dat je moet opvaren. Gelukkig bleek het alleen maar om hun bagage te gaan, die ze graag in 1 keer wilden uitladen. Verder mochten we ons eigen plan trekken.
De leiding, Jan, Antje en Dagmar waren wel te porren voor Ameland, daar was ik dit jaar nog niet geweest. Het andere schip bleek daar ook al te zijn, grappig toeval.
Vanuit de haven daar begon ik te fantaseren over Schiermonnickoog, maar ja hoe kom je dan weer terug, heen is nooit een probleem, maar terug, tegen de wind en tegen de getijdenklok in is dat is niet handig.
De oplossing is nu het Lauwersmeer. Daar gaan we aan het einde van de dag naartoe, we maken daar een leuk kampvuur op een onbewoond eiland en gaan morgen naar Leeuwarden.
Jan had dat al eens gedaan en vond het een prima plan, als pedagoog verkocht hij het plan dan ook met verve aan de jeugd.
Roel belde vanmorgen al en vroeg of ik hem dan niet kon ophalen met de rubberboot. Dat wil ik wel, maar dan moet ik toch echt eerst een nieuwe aanhangmotor kopen, anders is 3 kwartier varen toch wel erg ver met het 4 pk oude prutteltje.

rubberboot

2010-07-04T00:13:00.000+02:00

Vorige week bleef het bijbootje nog net eventjes hangen achter een paal op Vlieland. Nee, nee, niet bij het invaren, maar bij het afdraaien op een achterspringetje om weg te gaan. Een uur later zag ik dat hij voor lijk in zijn davits hing, wat een akelig gezicht.
Het bootje was meegekomen van ons vorige wat kleinere schip en paste toch al niet bij de Wilhelmina, daarvoor was hij te klein, maar nu zag het er helemaal zielig uit.
Vrijdagmiddag dus met zo’n 30 graden hitte in de auto gestapt en naar Akkrum gereden. Terwijl heel Nederland voor de buis zat om 4 uur, heb ik een mooi bootje uitgezocht en geholpen hem van een bloedhete zolder te halen en in de auto te krijgen. Nu ligt hij bovenop de oude boot achter in de auto.
Een prachtige groene rubberboot van extra kwaliteit. 3.30 Meter lang en dat voor een heel mooi prijsje, al zeg ik het zelf. Morgen gaat hij achter het schip en komt tie in de nieuwe davits te hangen, kan bijna niet wachten maar ga vandaag eerst naar mijn zus in Almere om haar nieuwe huis te bewonderen.

zomer :-)

2010-06-28T22:21:00.000+02:00

Het leven kabbelt aangenaam voort, genieten van de zomer en met oude vrienden naar Vlieland. Vrienden die mij vrijdagavond eerst niet konden vinden, omdat ze de Wilhelmina niet hadden herkent, dat vond ik toch wel erg grappig.
En dan ook nog de spiksplinternieuwe fok demonstreren, heerlijk. De fok is prachtig en eindelijk kunnen de geleende fokken terug naar hun eigenaren, dat ruimt ook heerlijk op.
De wind is natuurlijk de grote afwezige de laatste dagen, maar daar maalt voorlopig niemand om, daar is het veel te zonnig voor. We bouwen zelfs zonneafdakjes van het waterzeil (wind is er toch niet) en heb zelfs een strooien hoed aangeschaft.
Na de barre winter en het erg koude voorjaar wil dan ook niemand klagen over de warmte. Ben eigenlijk wel benieuwt hoelang we dat volhouden.

plaatje

2010-06-24T20:29:00.000+02:00

Een paar dagen in Harlingen en lekker wat klusjes afgemaakt en bijgewerkt. Heerlijk om te merken dat het nieuwe verfplan werkt. Gisteravond heb ik een tijdje op de wal gestaan en tevreden naar de Wilhelmina staan kijken. Werk is er natuurlijk genoeg, maar dat wat gedaan is ziet er beter uit als andere jaren.
Vind het soms nog wel moeilijk, dat alles nu zo lang duurt, maar ja, het resultaat is er wel naar. De reling glimt en het roefdakje heeft een mooie kleur.
En ook de zomer heeft eindelijk het Wad bereikt, eindelijk werken in een t shirtje en koffie op het achterdek drinken. We hebben nog nooit zolang koude noordenwind gehad, dus ik geniet er nu met volle teugen van.
Het was gisteravond sowieso een prachtig avond. Vanaf de Willemskade kijk je zo de haven uit , de zon ging daar onder, dat gaf een prachtige paars rode lucht die weerspiegelde in het bladstille Wad.

oerol

2010-06-20T00:38:00.000+02:00

Raar maar waar, ik lig op Terschelling en het is Oerol, en wat doe ik? ik volg Oerol op de Friese tv!
Met veel stress en nog veel meer geluk, kwamen we op zaterdagochtend als laatste schip de haven in. Vrijdag 18.00 uur vertrokken we met de groep en kwamen in de wachtrij voor het eiland, dat betekende dat we de groep mochten afzetten, en zelf voor anker moesten gaan. Gelukkig was er een watertaxi om ze s’nachts terug te brengen.
Om 4 uur werd ik wakker van een zacht gebons, en ja hoor, een uur na hoogwater en met 55 cm verhoging, was het anker gaan krabben en lagen we op een zandbank te stuiteren. We waren er gelukkig op tijd bij en kregen de Wilhelmina weer in dieper water. Een beter plekje gezocht om te ankeren en het opnieuw geprobeerd, maar waarschijnlijk hebben we te weinig ketting gebruikt, want weer wilde het anker niet houden. Voor de tweede keer met man en macht het anker gelicht. Inmiddels was het kwart over 5 en had ik er genoeg van, en ben ik door de rode lichten van de haveningang gevaren. Daar is 1 plek vrij om gasten te laden en lossen en het leek mij sterk dat die voor 9 uur gebruikt zou worden, daar hebben we vastgeknoopt en konden we nog even rustig slapen.
Om 10 uur weer naar buiten en omdat er in de haven druk gewisseld werd heb hebben we zo’n 3 uur voor de haven heen en weer gevaren. Uiteindelijk toch maar het anker ervoor gedaan, en je raad het al, een kwartier later kregen we te horen dat wij als laatste schip naar binnen mochten. Nu was het dubbel fijn dat we 2 koks aan boord hadden, waardoor we met z’n vieren het anker eruit konden draaien. Wij waren moe maar voldaan en alle gasten reuze blij. En door de Friese omroep heb ik ook nog wat meegekregen van Oerol.

vrij

2010-06-13T15:06:00.000+02:00

Mick is donderdag geveld, niet door de fok ofzo, maar door een darminfectie. Gelukkig lag de Pelikaan langszij op Texel en was er een vriend van Peter aan boord. Pieter stapte smorgens op en ging mee naar Makkum.
Vrijdagochtend bleef Mick daar achter en voer ik alleen naar de sluis, waar Pieter alweer klaarstond om het laatste stuk naar Harlingen mee te varen.
Maar ja, elk nadeel heeft zijn voordeel en zo ben ik dus het hele weekend lekker alleen, geen gasten, geen maat en zelfs geen Roel, die had een noodklusje op het Twentekanaal.
Zaterdag heb ik toegegeven aan de drang om een heel boek in 1 keer uit te lezen en vandaag doe ik lekker allemaal hele kleine klusjes en drink ik elk uur als beloning een kopje koffie. Het schip raakt onderhand redelijk opgeruimd, gevolg is wel dat de auto steeds voller word.
Morgen om 10 uur komen de gasten en de vriendin van Mick gaat een paar dagen mee als maat.

fokje

2010-06-05T10:46:00.001+02:00

Vanmorgen heerlijk wakker geworden in Warten, eindelijk een echt vrij weekend. Niet aan boord van de Wilhelmina, zodat er dan ook niet geklust kan worden.
Het enige waar ik over na moet denken, is de nieuwe fok. Woensdag was hij klaar en de zeilmaker bracht hem in Kornwederzand aan boord. Een half uur later was hij aangeslagen en voeren we halve wind naar Stavoren, het zag er prachtig uit, alleen leek hij wat klein.
Vrijdag hebben Roel en ik samen met de zeilmaker er naar gekeken, en alles nagemeten. Helaas had ik gelijk, hij was te klein, vergroten wil met liggende banen niet. Dus heb ik nu de keus om een fikse korting te krijgen, of weer een nieuwe laten maken. Als kleine ondernemer, heb ik best wel moeite met het feit dat de zeilmaker nu met een grote strop zit, daarbij mag ik hem graag. Maar toch kies ik er nu voor om een nieuwe te laten maken.
De Wilhelmina zeilt sinds vorig jaar als een tierelier, waardoor de lol in het zeilen steeds groter word. Daarbij doe ik dit jaar weer mee aan de Brandaris race en wil ik eindelijk eens zien wat al dat werk en inspanning nu heeft opgeleverd in het klassement.
Maar nu gaan we eerst genieten, een onbewoond eilandje zoeken en vanavond de BBQ aan steken.

herrie

2010-06-01T18:50:00.000+02:00

Eindelijk lijkt het zomer te worden, alleen heb ik het nog nooit meegemaakt dat de wind zo lang in het noorden blijft zitten. Vandaag stond er maar een kleine 2 Bft en met de juiste stroming kwamen we goed vooruit. Pas in de Vliesloot zakte het af naar 0,3 knopen, dat betekent zo’n 20 minuten naar de volgende boei. Aangezien we vanaf Terschelling kwamen was dat helemaal niet erg.
Gisteravond heb ik voor het eerst in lange tijd bij de buren mogen opspelen wegens lawaaioverlast. Ik had keurig gewacht tot kwart over elf en ben toen naar de betreffende collega gegaan, die was natuurlijk niet thuis en nam ook zijn telefoon niet op. Toen de groep zelf er kordaat op aangesproken, met kloppend hart, dat wel, je weet immers maar nooit waar je op afstapt.
Gelukkig was ik overtuigend genoeg in mijn rol als boze schipper en het werd gelijk stil, pfft, een pak van mijn hart en de andere ook lawaaiiege buren waren gelijk stil. Mijn eigen gasten en buren waren maar wat blij met mijn actie en iedereen kon rustig naar bed.

chaos

2010-05-27T23:29:00.001+02:00

Vandaag heb ik de chaostheorie in de praktijk gebracht. Zal proberen het in chronologische volgorde weer te geven, al is dat misschien in al die chaos niet helemaal te doen.
Het begon vanmorgen met het halen van nieuwe borden voor de keuken, de stapel daar slinkt zienderogen en dat type bord is helaas niet meer te koop. Er moeten dus echt nieuwe (bij) komen. Monter stap ik in Leeuwarden op de kade met de autosleutels in de hand en kijk de hele straat af, maar zie hem niet, en dan pas word ik wakker, die hadden we gisteren naar Warten gebracht. Dit weekend wilden Roel en ik met de Dankbaarheid daar naar toe en hadden we de auto alvast weggebracht.
Nou dacht ik, dan vaar ik het schip er nu alvast naartoe en kan ik vanmiddag met de auto de borden halen. Dus de Dankbaarheid gestart en losgegooid, maar als ik gas geef krijg ik geen schroefwater en dobberen we halverwege het kanaal. Motor uitgezet, machinekamer nagekeken, niets gevonden en nog maar eens gestart. En ja hoor hij doet het weer, vraag me niet waarom. Om naar Warten te komen, moeten we door 2 spoorbruggen, waar we bij de één 20 en de ander 25 minuten moeten wachten. Mick vond het geweldig, dan kon hij oefenen in het stilleggen en uitdrijven voor een brug.
Eindelijk kan de reis voorspoedig gaan lopen maar dan gaat de telefoon; het kantoor waar mijn boekingen vandaan komen heeft een noodgeval en vraagt of ik dit weekend met de Wilhelmina kan varen. Na overleg met Roel, omdat het ook zijn vrije weekend was, gezegd dat het oké is. Maar dan vraagt Mick, wie er dan gaat maten, hij is er immers niet dit weekend.
O jee, dat is waar ook, en echt waar, we hebben de hele Harlinger vloot afgebeld op zoek naar een maat. Ondertussen meld Roel dat zijn schip nu ook niet meer naar Warten hoeft als ik er toch niet ben dit weekend. Oké, schip draaien, met een glimlachende Mick aan het roer en ons weer gemeld voor de spoorbruggen. Weer een eeuwigheid wachten en de Dankbaarheid weer op zijn oude plekje gelegd. Uiteindelijk met de trein naar Heerenveen voor mijn afspraak met de boekhouder.
Thuisgekomen besloten we om in ieder geval in Warten te gaan eten en mijn auto weer op te halen. Onderweg daar naartoe komen we toevallig bij een huishoudwinkel langs en gaat Roel in de remmen, zodat ik in ieder geval nog nieuwe borden kon kopen. Dat lukte zowaar ook nog, maar alleen omdat het koopavond was in Leeuwarden.
Thuisgekomen, kon Mick gelukkig melden dat hij een maat had gevonden uit Stavoren ”leuke mensen wonen daar ;-) “. De dag is nu ten einde en wat heb ik nu eigenlijk gedaan de hele dag? Borden kopen natuurlijk.

bruinvis!

2010-05-21T22:58:00.001+02:00

Heerlijk gezeild op het IJsselmeer. Ik ben gek op het Wad en een echte Wadzeiler, maar af en toe is het fijn om op het IJsselmeer te zeilen. Zonder haast overstag gaan is een ongehoorde luxe. De scholieren waren aanstekelijk fanatiek en we zijn dan ook de hele week aan het kruizen geweest. Alle zeilen er bij en zelfs het stagzeil uit de berging gehaald.

Vanmorgen waren we dan ook in nog geen half uur van Breezandijk naar Kornwederzand gezeild. Jammer dat er door de noordenwind na de sluis niet meer gezeild kon worden. De scholieren vonden het dit keer niet erg geloof ik, het was rijkelijk laat geworden gisteren bij het kampvuur.

Ondertussen hoorde ik op de marifoon iemand iets zeggen over een bruinvis, jammer dacht ik, die zit natuurlijk in de Vliestroom tussen de eilanden. Maar nog geen 10 minuten nadat we in Harlingen hadden afgemeerd, hoor ik 1 van onze gasten iets roepen over een vis, en ja hoor, daar zwemt hij, een echte bruinvis, midden in de haven, ter hoogte van de Wilhelmina. Na 5 minuten kijken, toch maar mijn kamera gehaald en geprobeerd een foto te maken.

Wat een prachtig beest, heb er een vol half uur van kunnen genieten. Het is minstens 15 jaar geleden dat ik er eentje had gezien.

koffie

2010-05-17T23:14:00.000+02:00

De HT race was heerlijk rustig, tenminste wat het weer betreft. Onze mannen roeiploeg werd vijfde en kreeg een beker mee naar huis. De vrouwenploeg werd dertiende, maar de feestelijkheden waar er niet minder om. Vrijdag was de race, waardoor we zaterdag een vrije dag hadden. Heerlijk, dacht ik, geen klusjes, niet schilderen, lekker niets doen.
Dat lukte redelijk, ware het niet dat een kapotte wc een uurtje in beslag nam, jammer dat hij na dat uurtje nog steeds niet werkte. Daarna heerlijk op het strand gelopen en bij het Amsterdams koffiehuis gegeten. Al met al een fijne vrije dag.
Vanmorgen dus eerst maar de monteur gebeld, die verzuchte “het charterseizoen is zeker weer begonnen”. Hij vond een scheurtje in de afvoer leiding en nu werkt alles weer. Wat ben ik blij met 3 toiletten die allemaal hun eigen pomp hebben, als er 1 stuk gaat, heb ik nog 2 over en dat is erg handig.
Ook vandaag was het bijna een vrije dag. De groep werd om 10 uur verwacht, dus was ik om 7 uur opgestaan om van alles te regelen en om op tijd met de koffie klaar te zitten. Om 10 uur zat ik dus nog nahijgend aan de koffie, maar al met al nog geen groep. Einde van de ochtend kreeg ik bericht dat ze om half 1 zouden arriveren.
Half 3 waren ze er eindelijk en ze snakten naar een bakje koffie, die snel vers gezet werd. Na de kennismaking en het praatje bleef er alleen nog maar tijd over om naar Makkum te zeilen (mag nog steeds niet in het donker varen).
Morgen zien we wel waar we heen varen, eerst alle leraren en de collega waar ik mee samen vaar bij elkaar zetten voor overleg.

file leed

2010-05-13T22:12:00.000+02:00

Het weer, altijd weer het weer. De laatste dagen alles voorbereid om het dek te schilderen, ratelen, borstelen, 3 lagen primer en een laag grondverf. En wat kregen we gisteren! Regen, regen en kou.
Daarom moest vandaag alles nog in de dekkenverf, zodat het morgen droog is voor de HT race. Vanmorgen dus eerst maar een plekje gezocht buiten op een rijtje, zodat er niemand over het dek hoefde te lopen. Wat heerlijk om een dagje rustig te schilderen en gelijk het resultaat kunnen bewonderen.
Wel hadden we veel kijkers op de kade, eigenlijk kwamen die allemaal kijken naar de kraan, die zo’n 130 sloepen in het water zwaaide. En dat allemaal gezellig bij het achterschip.
Natuurlijk stond er daardoor ook een hele file met sloepen tot aan de dijk. Die file is eigenlijk heel handig, anders vind je de Willemskade nooit niet. Heel Harlinger waterkant is op de schop om de zeewering te verhogen er komt nieuwe bestrating en een nieuw treinstation. Ondertussen is er geen bewegwijzering naar de Willemskade en moet je dwars door de bouwput rijden. Albert Hein staat wel met een geel bordje aangegeven, maar wij zijn op dit moment het stiefkindje. En dat voor een stad die pretendeert meer voor toerisme te gaan.
Denk dat ik zo nog eventjes een mailtje stuur naar de gemeente waar dit alles in iets andere bewoording aangekaard word. Zou dat helpen? Je weet nooit, ben tenslotte een optimist, nou ja, meestal dan.

hospice

2010-05-09T17:07:00.002+02:00

Gisteren hebben we weer eens aan een maten ruil gedaan. Mick ging met de Pelikaan naar Texel en Kim kwam bij de Wilhelmina aan boord voor een bijzondere dagtocht.
Anderhalf jaar geleden had ik de vrijwilligers van het Harlinger hospice een belangeloze dagtocht beloofd. De vrijwilligers daar doen geweldig werk voor mensen in de laatste fase van hun leven, zoals dat zo mooi heet. Rob heeft er dan ook ondanks alles een mooie tijd gehad met heel veel liefde en warmte.
Gisteren was het dus zo ver, de meeste kenden de Wilhelmina alleen maar uit de verhalen van Rob en mij, en een enkeling had al eens aan boord gekeken. Nu konden ze het eens echt meemaken hoe dat nu gaat op zo’n zeilschip.
Nadat er een indrukwekkende hoeveelheid eten aan boord was gebracht en alles was gestouwd, voeren we uit, het Wad op. Iedereen die kon hielp mee om de zeilen te hijsen en genietend van dit alles zeilden we naar de Richel. Daar ankerden we eventjes om te lunchen en het uitzicht op de eilanden te bewonderen. (eindelijk ook eens een droge dag)
De tijd vloog om, er was eigenlijk niet eens tijd om met iedereen bij te praten, maar wat heerlijk om al die vertrouwde gezichten weer te zien.
Toch bleef het dubbele gevoel, want ondanks alles was het zwaar en moeilijk om daar te zijn in die periode destijds. Tegen zessen vertrok iedereen tevreden naar huis en bleven Roel, die mee was als schipper, Kim en ik, moe maar voldaan achter.

fok

2010-05-03T21:47:00.000+02:00

Vanaf vandaag mag ik ook na gaan denken of er witte of gebroken wit of zelfs geel of bruin zeildoek moet komen voor de nieuwe fok.
Het is zover, met een knal, knalde hij uit elkaar, 10 minuten voordat ik van plan was te strijken, had ik nu maar wat eerder gestreken dan was hij nu nog heel geweest.
Noord oost 6 was het vandaag met uitschieters naar 7 en we waren met de nieuwe groep op weg naar Terschelling. Alleen grootzeil en fok was meer dan genoeg en het ging lekker hard.
Wel jammer dat het zo vreselijk koud was op het water en er bijna niemand een regenbroek had meegenomen, dat vinden tieners nooit stoer genoeg.
Weet zeker dat al die moeders dat klaar hebben gelegd en de kinderen het onder het bed hebben gemieterd, gevolg is wel dat ze in ‘no time’ nat en koud zijn. In de haven aangekomen gelijk de verwarming lekker hoog aangezet.

kleurplaatje

2010-04-29T00:16:00.001+02:00

Al tijden denk ik aan een ander kleurtje voor de Wilhelmina, maar ben wel gehecht aan het donkergroen aan de buitenkant. Die zit er al zo’n 30 jaar op en het is een klassieke scheepskleur, daar wil ik dus niets aan veranderen.
Het dek heeft in de loop der jaren wel andere kleuren gehad en op de kleurenwaaier had ik een mooie beige groen gevonden. Het leek me een mooi dek kleurtje en heb er 10 liter van gehaald. In de kuip zit ook nog een klein stukje dek en daar was ik begonnen te schilderen, maar schrik, niks beige / groen, het was ordinair lichtgeel.
Zelfs na de tweede laag werd het niet veel beter, alhoewel? als je wat langer keek, leek het toch wel vrolijk maar niet om het hele dek mee te doen. Toch maar weer de oude kleur erop gedaan en het in de kuip zo gelaten.
Voor het roefdak had ik gelijktijdig limoen geel meegenomen, dat leek me wel leuk. Ook dat was geen succes, schreeuwend gif geel werd het. Goede raad is duur en een pot goede verf ook, vanmorgen dus een klein beetje uit de bus gehaald en er een beetje boeisel groen doorgedaan, en zie; er kwam een mooie zachtgroene kleur tevoorschijn, tussen appel groen en olijfgroen. Morgen ga ik het er op doen en hoop ik dat het net zo mooi word als dat ik het in mijn hoofd heb.
Dat mengen deed me wel erg aan de begin jaren denken, in het voorjaar was er eigenlijk nooit geld voor verf en in de zomer was er geen tijd om te verven. Dat losten we op door in het voorjaar alle verf uit de bun te halen en bij elkaar te gooien, het werd daardoor altijd een vreemd bruin kleurtje, prima geschikt voor een schip uit de bruine vloot en elk jaar weer een beetje anders.

kunst en ambacht

2010-04-25T10:57:00.000+02:00

Het was een erg geslaagde maar ook erg vermoeiende open dag in Leeuwarden. De Wilhelmina was helaas in Harlingen achtergebleven,
We waren pas om half zeven terug vanaf Vlieland en de meeste bruggen houden er om 7 uur mee op. Dus besloten Maaike en ik om gezellig in Harlingen te blijven, lekker eten en bijkletsen. Het was sowieso leuk om een hele dag vriendin Maaike aan boord te hebben als maat.
De gasten hadden geen flauw benul wat hen te wachten stond, omdat de organisatie het zeiltochtje als verrassing had ingepland, maar met haar ietwat schorre stem kreeg ze toch alle gasten aan het werk. Terwijl de gasten achter bleven op Vlieland, voeren wij 10 minuten later de haven weer uit.
Eigenlijk baalde ik een beetje dat we terug gingen naar de wal, met de geweldige weersvooruitzichten had ik veel liever de rest van het weekend doorgebracht op de eilanden, heerlijk wat luieren, fietsen en op een terrasje zitten.
Maar ja, had al gezegd dat ik er zou zijn met de open dag. Gelukkig was ik er niet voor niets, had was aardig druk, de kunstenaars hadden de gangen mooi gemaakt met banieren en bewegwijzering. Heb zelfs nog 2 interviews gegeven voor de plaatselijke radio en tv. Het was een geslaagde dag die we afgesloten met een gezamenlijke borrel en een etentje met een oude dierbare vriend uit Groningen.

open dag werkplaats

2010-04-22T08:56:00.000+02:00

Het was koud de afgelopen dagen in Harlingen. We liggen 4 dagen stil en Mick heeft met die kou en wind de luikenkap geverfd. Dinsdag kregen we buren, die een beetje hard aankwamen wegens lage wal en windkracht 7. De schipper verontschuldigde zich uitgebreid, maar had gelukkig alle fenders op de juiste plekken opgehangen en aan het begin van het seizoen zijn die ook nog allemaal heel. Later kwam ze bij mij informeren hoe ze het beter had kunnen doen. Grappig om te merken dat ik nu toch echt tot de oude rotten behoor.
Gistermiddag de boel de boel gelaten aan boord en naar Leeuwarden gereden om meer dekkenverf te halen. Heerlijk om even weer alleen te zijn, het is toch altijd weer wennen om met een vreemde maat aan boord te wonen. Daarom gelijk maar naar de werkplaats gereden om daar wat op te ruimen en schoon te maken. Daar ben ik tot 23.00 uur bezig geweest, heb vooral de wc’s onderhanden genomen. We hebben er 3 tot onze eigen beschikking. Heb er plankjes opgehangen en onze namen op de deuren gezet, zodat we ieder onze eigen wc hebben ( ha ha). En er mandjes neergezet om het op te leuken.
Aanstaande zaterdag hebben we een open dag “kunst en ambacht”. Voor ieder die wil is er s’morgens koffie en thee en s’middags wijn en een hapje. Dus voor ieder die zin heeft, kom kijken bij ons en onze kunstzinnige buren. Het adres is Floris Fersterstraat 3 in Leeuwarden. Zou het heel leuk vinden om wat bekenden te ontmoeten, word vast heel gezellig.

kabeltje

2010-04-15T23:18:00.002+02:00

Toch weer veel gebeurd de afgelopen week, waardoor het schrijven er een beetje bij in geschoten is.
Zo waren er wat perikelen met mijn nieuwe AIS installatie, dat is een GPS volgsysteem, waardoor je met scheepsnaam op een schermpje staat en ook gelijk weet wie er om je heen vaart. Een dure aanschaf waarvoor je een aardige subsidie kunt krijgen. Maandag zelf alle kabels getrokken, na het halve achteronder te hebben gesloopt ; zo’n 4 uur werk.
Dinsdag vertelt de installateur mij dat ze per ongeluk het verkeerde kabeltje hebben meegegeven. Shit, kan de hele boel weer open en ook is de nieuwe kabel dikker en past niet door het gaatje. Ook vertelt meneer mij dat ik een MMSI nummer nodig heb anders kan hij niet programmeren, aanvraagtijd minimaal een week.
Nou en, zie ik je denken, dat geeft toch niet. Maar dat zit zo; pas als alles klaar is krijg ik mijn velbegeerde certificaat, welke ik nodig heb om de subsidie te krijgen, die woensdag voor mij afloopt. Dus in paniek gebeld met het subsidie bureau, alwaar ze tot mijn verbazing eens niet al te erg bureaucratisch waren en gelukkig een week uitstel kreeg.
Vanmiddag kwam de nieuwe groep voor een lang weekend teambuilding en zijn we fijn met een noordoost 5 naar Terschelling gekruist, zonder Boomer!!! Deze was een dagje logeren bij Kim, die gewoon aan het werk is op haar schip. Gisterochtend besloten ze eventjes op het Wad droog te vallen net buiten Harlingen. Ze hadden het allemaal goed geplant, maar toch ging het mis en liggen ze al 3 tijen droog.
Vanavond gaan ze het weer proberen, als dat niet lukt, komt morgen een sleepbedrijf helpen om los te komen zodat ze morgenavond hun gasten kunnen ontvangen en ik Boomer terug kan krijgen.

Joop

2010-04-09T09:12:00.000+02:00

De kop is er af, het nieuwe zeilseizoen is begonnen. Dinsdag ochtend kwam de groep aan en zijn we naar Medenblik gezeild. We varen met 5 schepen samen en de organisatie zit bij Joop aan boord, daar word dan ook de route uitgestippeld. Heerlijk om na al die drukte van de afgelopen weken niet over de route te hoeven nadenken.
Gewoon achter iedereen aan varen en Joop voorbijlopen, ha ha, dat vond tie niet leuk, hij deed gelijk zijn tweede kluiver erbij. Aangezien ik die niet heb, gaat hij toch weer wat sneller. Maar het duurde nog een uur dat hij ons eindelijk weer op de hielen zat, daarom gingen we maar overstag, maar Joop ging ook mee, pas bij de volgende overstag gaf hij het op en ging zijn eigen koers varen. Waardoor het de gasten niet opviel dat hij ons eindelijk ingelopen had.
Leuk om zo het seizoen te beginnen, weten we ook dat het zinvol was om de bakstagen te veranderen en te voorzien van derde handjes. Ook heerlijk om naar mijn glimmende blokken te kijken.
Vandaag gaan we van Hoorn naar Lemmer en nu Mick de chaos aan dek onder controle heeft, gaan we zeker weer Joop inhalen en wie weet ook de "Avontuur"!

verhuizing

2010-04-05T22:53:00.000+02:00

Afgelopen dinsdag was de laatste rustige dag, ik had alles mooi gepland voor de rest van de week en hoopte stiekem zelfs op een vrije dag. Maar je voelt hem al aan komen, niets van dat alles. Woensdag kregen we te horen dat als we wilden, we konden verhuizen naar het voertuigenlokaal van de school. Dat betekent dat we 2 hele grote kanteldeuren hebben en met de aanhanger naar binnen kunnen rijden.
Dat is natuurlijk geweldig met het zware spul wat we af en toe naar binnen en buiten slepen. Er zitten nog 4 kleinere ruimtes aan vast voor opslag en de metaal werkplaats en zelfs een lakhokje.
We zagen dat helemaal zitten, alleen moest het binnen 2 weken gebeuren. Aangezien ik vanaf morgen ga zeilen en Roel weer terug naar de Rijn gaat, bleef alleen dit weekend over om te verhuizen. Tjemig, alle zware spullen die we de afgelopen maanden hadden geplaatst moesten overgezet worden, en alles natuurlijk eerst weer door de gewone deur. Maar de stellingen en de spullen die er op stonden, waren nog het ergste. Na 3 dagen en met de hulp van buren en de nieuwe maat Mick, was alles over en is het min of meer opgeruimd, al hebben we voorlopig geen krachtstroom op de juiste plaatsen.
Vanmorgen zijn we met de Wilhelmina naar Leeuwarden gevaren, onderweg zoveel mogelijk alle klusjes gedaan die er de afgelopen dagen bij in waren geschoten. Nu wil ik alleen nog maar vroeg naar bed om morgen een beetje uitgerust aan het nieuwe seizoen te kunnen beginnen.

bijna zeilen

2010-03-30T20:13:00.000+02:00

De gouden vlekjes veranderen langzaam in mooie afgelakte stukken schip. De kop is helemaal klaar, daar moet alleen nog een tweede laag verf overheen. Eind april liggen we nog 10 dagen stil, en dan is dat een mooie gelegenheid om dat te doen.
De komende dagen moet alles afgerond worden, zodat we in het weekend alleen nog maar hoeven schoonmaken en tuigen. Het grootzeil ligt al in de auto, was een beetje bang om hem vergeten op te halen, denk niet dat de zeilmaker daar op paasmaandag blij mee geweest zou zijn. Ook de gasten zouden raar opkijken, de Wilhelmina zonder grootzeil en kluiver. Dat doet me er aan denken dat de fok nog in de werkplaats ligt en ook handig is om mee te nemen.
De blokken hebben we gisteravond weer in elkaar, dat was nog een aardig gepuzzel 1 moest een beetje aangepast worden, van een ander zitten er geen tussenschotje in en 1 was niet gemaakt, die was er om onbegrijpelijke redenen tussendoor geglipt. Het was laat dat we thuis kwamen en s ‘morgens loopt de wekker wel op tijd af.
Vanavond besloten om een lekkere vrije avond te nemen, beetje kokkerellen, douchen en op tijd naar bed.